بررسي ادله فمينيسم راديكال بر جواز سقط جنين در راستاي تحقق آزادي جنسي به عنوان امر اخلاقي

فاقد عنوان لاتين

برخي از فمينيست‌هاي راديكال نظير آن اوكلي، كيت ميلت، سيمون دوبوار و مري ديلي معتقدند، از منظر اخلاقي، زنان همانند مردان حق دارند از آزادي در همه عرصه­ ها برخوردار باشند. يكي از اين عرصه­ ها، آزادي در روابط جنسي است. به ادعاي چنين فمينيست‌هايي، مردان در برقراري روابط جنسي كاملا آزاد هستند؛ از اين‌رو براي رفع تبعيض ميان زنان و مردان، زنان نيز بايد بتوانند همانند مردان، در روابط جنسي، محدود به خانواده و ازدواج نبوده و از روابط آزاد، به هر شكل كه مي­ پسندند، برخوردار باشند. آنان معتقدند زنان حق دارند از پيامدهاي احتمالي و ناخواسته (بارداري) در چنين روابطي، به‌وسيله سقط جنين رهايي يابند. اين دسته از فمينسيت‌هاي راديكال براي اثبات اخلاقي‌بودن سقط جنين، به دلايل ديگري همچون حق خلوت و حق حفظ حريم خصوصي براي زنان متوسل شدند. از ديدگاه آنان، زنان حق دارند به‌وسيله سقط جنين، حريم خصوصي و فردي خود را مخفي نگه دارند تا مورد قضاوت ديگران قرار نگيرند. در اين مقاله، به شيوه توصيفي - تحليلي، ادله فمينيست‌هاي راديكال درباره آزادي سقط جنين و در راستاي تحقق آزادي جنسي به‌عنوان يك امر اخلاقي، بررسي و نقد مي ­شود. مهم‌ترين محورهاي نقد بر اين استدلال شامل ناسازگاري آزادي جنسي با امر اخلاقي، تبيين ناسازگاري حق سقط جنين با مباني اخلاقي اسلام و ردّ ادعاي جواز سقط جنين به دليل حفظ حريم خصوصي زنان است.

فاقد چكيده لاتين