واكاوي سوگيري‌هاي شناختي در تفاسير تجربة ديني مدرن بر اساس تئوري صورت حيات ويتگنشتاين

مسئلة پژوهش حاضر اين است كه راهكار حلّ مشكل سوگيري‌هاي شناختي در تجربة ديني مدرن چيست؟ با روش توصيفي‌ـ تحليلي و با تحليل انديشه‌هاي نظريه‌پردازان حوزه‌هاي مرتبط با مسئله، به‌ويژه ويتگنشتاين، براي پاسخ به اين سؤال از يك سو بايد دانست كه بين باور كلّي برآمده از متافيزيك ديني و باور شخصي ناشي از تجربة ديني رابطة تعاملي برقرار است و از سوي ديگر ميان متافيزيك ديني و صورت حيات ديني رابطة تعاملي در كار است. در نتيجه، اگر تجربة ديني بر اساس صورت حيات خاص شخصِ تجربه‌گر و شخصِ مفسّر واكاوي نشود، مي‌تواند موجب سوگيري‌هاي شناختي شود. بنابراين تفاسير تجربة ديني مغاير صورت حيات مي‌تواند براي خود تجربه‌گر از نظر اول شخص غيرشفاف و بي‌معنا باشد. همچنين، براي شخص مفسّر از نظر سوم شخص به نحوي بدعت‌آميز شناخته شود.