تحليل مفهوم صدور و ولادت و لوازم آنها در اسفار اربعه و بيانيۀ شوراي نيقيه

كتاب اسفار اربعه و بيانيۀ شوراي نيقيه از مهمترين آثار فلسفه اسلامي و جهان مسيحيت است. در اين دو منبع، به ويژه اسفار، مفاهيم صدور و ولادت فراوان تكرار شده است، كه با بررسي اين دو مفهوم نتايج زير به دست مي‌آيد: نخست، با تحليل اين دو مفهوم به لوازم مشتركي همچون خروج چيزي از چيزي، ازليت، سنخيت بين والد و مولود يا مصدر و صادر و ضرورت وجود وسائط در قوس نزول مي‌رسيم؛ دوم، لوازم به دست آمده از تحليل دو مفهوم ياد شده، در دو منبع پذيرفته شده‌اند؛ سوم، در اين منابع صدور و ولادت به جاي يكديگر به كار برده مي‌شوند؛ چهارم، فلسفۀ افلوطين كه صدور، انبجاس و جوشش در آن محوريت دارد، بر اين دو منبع اثرگذار بوده است. البته در دو نگاه براي دوري جستن از معناي مادي‌انگار ي خداوند توجيهاتي را ذكر كرده اند كه در نهايت، نزديكي دو مفهوم ياد شده در دو منبع را نشان مي‌دهد.