اولويت‌بندي راهبردهاي توسعه ورزش در شهر شاهرود با رويكرد لجستيك معكوس

مقدمه و هدف پژوهش: به تدريج سازمان‌ها و موسسات به منظور برگزاري رويدادهاي ورزشي و همچنين شركت‌هاي توليد محصولات ورزشي، با محدود شدن حد و مرزهاي قانوني، حق انتخاب‌ زيادي جزء رفتن به سمت استفاده از فرآيندهاي لجستيك معكوس در فعاليت‌هاي خود نخواهند داشت. هدف تحقيق ارائه راهبردهاي مطلوب جهت توسعه لجستيك معكوس ورزش در شهر شاهرود است. روش پژوهش: از نوع آميخته اكتشافي بوده؛ ابتدا از روش تحليل محتواي كيفي و انجام مصاحبه با متخصصان، عوامل موثر بر توسعه لجستيك معكوس ورزش شاهرود تعيين شد. 16 مصاحبه نيمه ساختاريافته تا رسيدن به اشباع داده‌ها انجام شد. در مرحلۀ كمي، از مؤلفه‌هاي استخراج شده، پرسشنامه محقق ساخته‌اي تدوين شد؛ با توزيع بين نمونه‌هاي آماري (127 نفر)، داده‌ها جمع‌آوري شد و اولويت‌بندي مقوله‌ها صورت گرفت. براي تعيين روايي صوري و محتوايي، پرسشنامه مذكور مجدد بين 11 نفر از اساتيد و خبرگان توزيع شد و پيشنهادات مناسب در پرسشنامه نهايي لحاظ گرديد. براي تعيين پايايي نيز از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد و مقدار آن براي هر متغير بيشتر از 70/0 بودو پرسشنامه از پايايي لازم برخوردار بود. يافته‌ها: نشان داد بين راهبردهاي شناسايي شده، «سياست‌گذاري در ورزش شاهرود مبتني بر اهداف زيست محيطي» بايد در بالاترين اولويت قرار گيرد. نتيجه گيري: پيشنهاد مي‌گردد سيستم‌هايي براي بازگشت آسان محصولات به مبداء طراحي شده و به آساني در دسترس مشتريان قرار گيرند؛ محصولات ورزشي به صورت شفاف معرفي شود تا اعتمادسازي صورت گيرد؛ و با كيفيت‌ترين محصولات و خدمات ورزشي ارائه شوند تا در توسعه فعاليت‌هاي ورزشي نيز اثربخش باشند.