اثربخشي ادراك حسي مكان در تداعي معنابركاهش استرس قرنطينه خانگي دانش‌آموزان(نمونه موردي: مجتمع هاي مسكوني شهر اصفهان)

مقدمه و هدف پژوهش:امروزه درشرايط اجراي قرنطينه­خانگي ناشي­ازبحران­ها مانند شيوع­ بيماري­ها، كلاس­ها به­صورت غيرحضوري برگزارمي­شوند؛ كه اين روند پيامدهاي بسياري را براي آنها به­دنبال دارد و ايجاد اختلال­روحي يكي از آنها مي­باشد.پژوهش­حاضر درپي بررسي علل ايجاد استرس ناشي­از قرنطينه­خانگي طولاني­مدت باهدف تبيين رفتارها، نگرش­هاوفرآيندهاي برجسته تداعي­معنا درجهت­كاهش ­استرس دانش­آموزان در محيط مسكوني آنها، ‌رو­به­جلوخواهدرفت ودرپي شناسايي رابطه مولفه­هاي­برجسته تداعي­معنا در محيط­مسكوني ­افراد قرنطينه مي­باشد. روش پژوهش:مطالعه كيفي(اكتشافي)حاضر با رويكردپديدارشناسي­توصيفي(كلايزي) انجام­گرفته­است.در اين روش اطلاعات ازمنابع معتبرموجود وانجام مصاحبه­هاي نيمه­ساختار­يافته با دانش­آموزان شهراصفهان برمبناي نمونه­گيري­هدفمند انجام شده­است. براي تجزيه­وتحليل يافته­ها ­ازشيوه­ تحليل­كلايزي با استفاده ­از نرم­افزار اطلس­تي-آي، داده­ها دسته­بندي و توصيف شده­اند.باتوجه به ارزيابي نتايج به روش­كلايزي بامراجعه مجدد به هريك از شركت‌كنندگان در فرآيندي­گفتگو-محور با آنها درباره يافته­ها، ‌اعتباريابي­نهايي يافته­ها صورت گرفته است. يافته‌ها:يافته­ها نشان­دهنده ­آن است كه براساس مولفه­هاي تداعي­معنا درمكان و در نظرگرفتن تاثير­ادراك حسي بردانش­آموزان درقرنطينه­خانگي، ‌مي­توان با ارتقاء مولفه­هاي ادراك­حسي در فضا ارتباط دانش­آموز با محيط­خانه را بهبود نمود.درحقيقت، فرد در قرنطينه­خانگي، با كنترل حركات بدن از طريق ايجاد يك محيط چندلايه و پيچيده، ‌زمان­طولاني قرنطينه­خانگي را بهتر سپري­كرده و خستگي روحي كمتري براي او خواهد داشت. نتيجه­گيري:دانش­آموز با ايجاد همبستگي در حواس­خود، درك بهتري از­محيط­خود خواهد­داشت كه اين امر ارتباط معنايي فضا وكاربر را ارتقاء مي­دهد ودرنتيجه استرس­فردي كاهش مي­يابد