ارزيابي فنول و فلاونوئيد كل، قدرت آنتي‌اكسيداني و فعاليت ضدميكروبي اسانس انجدان رومي بر برخي از قارچ‌هاي عامل پوسيدگي و فساد ميوه سيب و پرتقال

در اين مطالعه، اسانس انجدان رومي (Levisticum officinale Koch) توسط روش تقطير با آب استخراج شد و سپس محتواي فنول تام، فلاونوئيد تام، فعاليت آنتي‌اكسيداني (بر پايه مهار راديكال آزاد DPPH، راديكال آزاد ABTS و زوال رنگ بتا-كاروتن) و اثر ضدقارچي آن عليه قارچ‌هاي عامل پوسيدگي و فساد سيب و پرتقال (آلترناريا آلترناتا، پني‌سيليوم اكسپانسوم، پني‌سيليوم ديجيتاتوم، پني‌سيليوم ايتاليكوم و بوتريتيس سينه‏را) مطابق آزمون‌هاي ضدميكروبي ديسك ديفيوژن آگار، چاهك آگار، حداقل غلظت مهاركنندگي و حداقل غلظت كشندگي مورد بررسي قرار گرفت. اسانس انجدان رومي به‌ترتيب حاوي mg GAE/g 0.34 ± 61.27 و mg QE/g 0.21 ±20.14 فنول و فلاونوئيد تام بود. فعاليت آنتي‌اكسيداني آن بر پايه مهار راديكال آزاد DPPH، راديكال آزاد ABTS و زوال رنگ بتا-كاروتن به‌ترتيب 0.65 ±69.72 درصد، 0.3 ±78.54 درصد و 0.41 ±57.50 درصد بود. اسانس انجدان رومي در برابر تمامي گونه‌هاي قارچي تأثيرگذار بود و بيشترين حساسيت در مورد قارچ پني‌سيليوم اكسپانسوم مشاهده شد. مطابق نتايج، اسانس انجدان رومي را مي‌توان به‌عنوان ضدقارچ طبيعي جهت جلوگيري از پوسيدگي و فساد ميوه‌ها و سبزيجات پس از برداشت استفاده نمود.