انعكاس نجات ايران در آينه بازتأسيس حوزه علميه قم (بر اساس الگوي اسپريگنز)

فاقد عنوان لاتين

سخن در علت بازتأسيس حوزه علميه قم در سال 1301 توسط شيخ مؤسس است. الگويي كه بر اساس آن به بررسي مسئله مقاله پرداخته شده، الگوي جستاري چهارمرحله‌اي اسپريگنز است: بحران ­شناسي، علت­ شناسي، آرمان­ شناسي و راه ­حل ­شناسي. شيخ مؤسس، بحران ايران را تباهي و تاريكي توصيف مي‌كند؛ ازهم‌ پاشيدگي فكري ايرانيان با ورود رگه‌هايي از كمونيسم به كشور، ازخودبيگانه شدن ملت با ادعاهاي روشنفكران و دعوت آنان از مردم براي به رنگ غرب درآمدن و ملغمه‌اي از اصول و آداب غربي را به خورد آنان دادن، در انزوا قرار گرفتن امور روحاني و معنوي، بي‌نظمي سياسي و هرج‌ و مرج در جامعه ايراني با شروع جنبش مشروطه و به سامان نرسيدن آن و بالاخره آغاز جنگ جهاني و ورود كشورهاي بيگانه به كشور و استيلاي استعمار از هر سو، بخش‌هايي از اين بحران بود. در چارچوب اين الگو، بايد سبب بحران را از ديدگاه انديشمند مورد نظر بررسي كرد. اضطراب و تزلزلي كه گريبان نهاد متولي دين در ايران و حوزه‌هاي علميه را گرفته و كيان و موجوديت آنها را در آستانه نيستي قرار داده، سبب اصلي بود. تصويرسازي از آرمان مدنظر شيخ مؤسس در موضوع مقاله، گام سوم است. ايرانِ دور از تباهي و ارائه تصويري واضح از آن، در نظر شيخ، مؤلفه‌هايي دارد. در نهايت، راه‌حل شيخ در نجات ايران از تباهي، بازتأسيس حوزه‌اي كارآمد و قوي براي نجات ايران است

فاقد چكيده لاتين