موانع و مشكلات بهره‌گيري از فناوري‌هاي نوين در توسعه‌ي ورزش‌هاي تفريحي

هدف از پژوهش حاضر شناسايي موانع و مشكلات بهره‌گيري از فناوري‌هاي نوين در توسعۀ ورزش‌هاي تفريحي است. داده‌ها با استفاده از روش كيفي و از طريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري شده و براي تحليل داده‌ها از روش تحليل مضامين (براون و كلارك، 2006) استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه چالش‌هاي بهره‌گيري از فناوري‌هاي نوين در توسعۀ ورزش‌هاي تفريحي به پنج گروه تقسيم مي‌شود: 1. عدم استقلال نهادهاي تصميم‌گير، 2. چندپاره بودن تصميم‌گيري‌ها، 3. تساهل نسبت در كاربرد فناوري، 4. ديدگاه سنتي و فهم ابتدايي از عصر جديد ورزش تفريحي در بين مسئولان و 5. زمينۀ ناپذيرا. بر اساس نتايج تحقيق، سه مضمون عدم استقلال نهادهاي تصميم‌گير، چندپاره بودن تصميم‌گيري‌ها و ديدگاه سنتي و فهم ابتدايي از عصر جديد ورزش تفريحي در بين مسئولان از جمله چالش‌هاي بسيار مهم‌اند كه باعث تساهل در كاربرد فناوري در ورزش و به‌خصوص ورزش‌هاي تفريحي مي‌شوند. زمينۀ غيرپذيرا نيز شامل مضمون‌هايي مي‌شود كه هركدامشان به‌صورت جداگانه باعث ايجاد چالش در توسعۀ ورزش‌هاي تفريحي از طريق فناوري‌هاي نوين مي‌شوند.