شناسايي و وزن دهي عوامل مؤثر بر ارتقاي جايگاه پارك هاي علم و فناوري در توسعه نظام ملي نوآوري

پارك هاي علم و فناوري يكي از مهم ترين ابتكارات سياست نوآورانه مي باشند و در توسعه نظام نوآوري، داراي جايگاهي خاص هستند. نگرش سيستمي و حركت همگرا در امور فناوري با هدف و تفكر ايجاد نسل جديدي از دانشگاه‌ها و نظام علمي براي رفتن به سوي نظام نوآوري، براي همگرايي بايد در كشور شكل گيرد و اگر صحبت از دانشگاه كارآفرين مي‌شود، در كنار آن، پارك‏هاي علم و فناوري و مراكز رشد هم در نظام نوآوري جايگاه خود را دارند. در اين پژوهش، كسب موفقيت در تقويت جايگاه پارك هاي علم و فناوري در توسعه نظام ملي نوآوري، مسأله اصلي مي باشد. در اين خصوص، بيش از يكصد عامل در 7 گروه سياست گذاري، تأمين منابع مالي تحقيقات و نوآوري، تأمين دانش مورد نياز در فرايند نوآوري، ارتقاي كارآفريني تكنولوژي، اشاعه و انتشار تكنولوژي، توسعه و ارتقاي منابع انساني، و توليد كالاها و ارائه خدمات، مورد شناسايي اوليه قرار مي گيرد. نتايج، حاكي از آن است كه شاخص هاي سياست گذاري، تأمين منابع مالي تحقيقات و نوآوري، تأمين دانش مورد نياز در فرآيند نوآوري، و ارتقاي كارآفريني تكنولوژي نزديك به 75% عوامل تأثيرگذار را در خود جاي داده اند.