تدوين مدل عملكرد رياضي بر اساس ادراك از محيط يادگيري سازنده‌گرا با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي و انگيزش به يادگيري رياضي در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول

هدف از اين پژوهش تدوين مدل عملكرد رياضي بر اساس ادراك از محيط يادگيري سازنده‌گرا با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي و انگيزش به يادگيري رياضي در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول بود. روش پژوهش از نوع همبستگي و جزء پژوهش‌هاي كاربردي بود؛ و تعداد 326 نفر به عنوان نمونه به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي بر حسب جنسيت انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده‌ در پژوهش، پرسشنامه‌هاي ادراك از محيط يادگيري سازنده‌گراي حقايقي و كارشكي (1394)؛ خودكارآمدي رياضي Middleton and Meygoli (1997)، انگيزش به يادگيري رياضي Corter (۲۰۰۵) و نمره‌ي پايان ‌ترم درس رياضي دانش‌‌آموزان بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها، از شاخص‌هاي آماري توصيفي شامل ميانگين و انحراف معيار و براي پاسخگويي به فرضيه‌هاي پژوهش از آزمون‌هاي تحليل عامل تأييدي، مدل‌سازي معادلات ساختاري و رويكرد حداقل مربعات جزيي به وسيله نرم‌افزار smart PLS استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه ادراك از محيط يادگيري سازنده‌گرا بر عملكرد رياضي، خودكارآمدي رياضي و انگيزش به يادگيري رياضي اثر مثبت و معني‌دار دارد. همچنين خودكارآمدي رياضي و انگيزش به يادگيري رياضي بر عملكرد رياضي اثر مثبت و معناداري داشت. در كل نتيجه شد كه مدل مفهومي عملكرد رياضي بر اساس ادراك از محيط يادگيري سازنده‌گرا با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي رياضي و انگيزش به يادگيري رياضي با مدل تجربي برازش داشته است.