اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر بهبود هيجان شرم و گناه و نشخوار فكري مشترك در نوجوانان داراي خودزني

مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر بهبود هيجان شرم و گناه و نشخوار فكري مشترك در نوجوانان داراي خودزني صورت گرفت. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون_پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه نوجوانان پسر در دامنه سني 13-18 ساله شهر اردبيل در نيمه دوم سال 1400 بودند. تعداد نمونه پژوهش 30 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در 2 گروه (درمان تنظيم هيجان، 15نفر و گروه گواه 15 نفر) به صورت تصادفي جايگزين شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس آمادگي شرم و گناه (Gasp، كوهن و همكاران، 2011)، مقياس افكار خودكشي بك (BSSI، بك، 1979) و پرسشنامه نشخوار فكري مشترك (CRQ، رز، 2002) استفاده شد. براي گروه آزمايش هشت جلسه‌ 75 دقيقه‌اي آموزش تنظيم هيجان ارائه شد. تجزيه و تحليل داده‌‌‌‌ها‌ با آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيري صورت گرفت. يافته‌‌‌‌‌ها نشان داد كه با كنترل اثر پيش‌آزمون بين ميانگين پس آزمون هيجان شرم و گناه و نشخوار فكري مشترك در دو گروه آزمايش و گواه در سطح 0.01 تفاوت معناداري وجود داشت. نتايج به دست آمده حاكي اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر بهبود هيجان شرم و گناه و نشخوار فكري مشترك در نوجوانان داراي خودزني بود.