رابطه بين والدگري هليكوپتري و سرزندگي تحصيلي دانشجويان: نقش ميانجي كمال گرايي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين والدگري هليكوپتري و سرزندگي تحصيلي دانشجويان:  نقش ميانجي كمال‌گرايي بود. روش پژوهش، توصيفي‌همبستگي بود. جامعۀ آماري پژوهش را كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامشهر در نيمسال دوم سال تحصيلي 1401‌-1400  تشكيل دادند كه از بين آنها به صورت هدفمند 220 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگي تحصيلي دهقاني زاده و حسين چاري (AB، دهقاني زاده و حسين چاري، 1391 )، پرسش‌نامه كمال‌گرائي فراست و همكاران(FMP، فراست و همكاران، 1990)، پرسش نامه والدگري هليكوپتري ليموين و باچاتان (HP، ليموين و باچاتان، 2011)  بود.  براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل مسير استفاده شد. يافته‌ها نشان داد بين كمال‌گرايي و والدگري هليكوپتري با سرزندگي تحصيلي رابطه منفي و معناداري وجود دارد (0.001 P). همچنين نتايج نشان داد  والدگري هليكوپتري با ميانجيگري كمال‌گرايي بر سرزندگي تحصيلي دانشجويان اثر غير مستقيم منفي و معناداري دارد (0.001 P). براساس نتايج، مدل از برازش مطلوبي برخوردار بود. با توجه به تاثير والدگري هليكوپتري و كمال‌گرايي در سرزندگي تحصيلي دانشجويان، تمركز بر اين دو متغير و افزايش آگاهي والدين از تاثير اين متغيرها بر فرزندان از طريق برگزاري دوره‌ها و كارگاه‌هايي براي آن‌ها پيشنهاد مي‌گردد.