سبك ‌شناسي لايه اي و هرمنوتيك عارفانه در مصنفات علاءالدوله سمناني

زمينه و هدف: سبك شناسي لايه اي بعنوان روشي نوين، حاصل نگاه بينارشته اي سبك شناسي سنتي، هرمنوتيك و زبان‌شناسي است. اين روش در پي درك و تحليل دقيق لايه هاي آوايي، واژگاني، نحوي، بلاغي و ايدئولوژيك متن است. اين پژوهش با هدف شناخت واژه هاي پربسامد، كشف مؤلفه هاي سبكي اثر و تفسير دلالتهاي سبكي آنها انجام شده است. بدين منظور متن كامل مصنفات علاءالدوله سمناني مورد بررسي قرار گرفته است روش مطالعه: در اين پژوهش با روش سبك شناسي لايه اي به بررسي لايۀ آوايي، واژگاني، نحوي، بلاغي و ايدئولوژيك مصنفات علاءالدوله سمناني پرداخته شده است. يافته ها: اين پژوهش درپي اين است كه نشان دهد تأويلات علاءالدوله سمناني از اقوال مشايخ، داستانها، حكايات و واقعات خود و ديگران به شيوۀ هرمنوتيك سنتي نزديكتر است يا به روش هرمنوتيك جديد يا اينكه تأويلات او تلفيقي از اين دو رويكرد است و به فهم بهتر آثار علاءالدوله سمناني با توجه به نقد هرمنوتيكي آثار منثور فارسي وي، بويژه مصنفات فارسي او، ياري خواهد رساند. نتيجه گيري: مهمترين مشخصۀ هرمنوتيك عارفانۀ علاءالدوله در سطح بلاغي و فكري، خود را نشان ميدهد. او براي تفسيرها و تأويلات عارفانۀ خود زبان خطابي، استعلايي و جزمي را برگزيده است و از تمثيل براي القاي معاني عرفاني بيشترين بهره را برده است كه با هرمنوتيك سنتي و تك‌ معنايي منطبق است.