تفاوت جنسيتي تجارب زيسته سالمندان جوان (74-60 ساله) در دوران همه‌گيري كوويد-19

سالمندان از گروه‌هاي با سطح آسيب‌پذيري بالا در بحران‌ها بوده و جنسيت هم يك عامل مؤثر در ارتباط با اين آسيب‌پذيري در بحران‌ها محسوب مي‌شود. پژوهش حاضر باهدف كشف و بررسي تفاوت جنسيتي تجارب زيسته سالمندان جوان در دوران همه‌گيري كوويد-19 صورت گرفت. با استفاده از روش كيفي، 13 نفر (7 مرد و 6 زن) از سالمندان جوان (74-60 ساله) شهر مهاباد با بهره‌گيري از نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به مصاحبه عميق نيمه‌ساختاريافته پاسخ دادند. سپس مصاحبه‌ها با استفاده از روش كلايزي تحليل شدند. يافته‌هاي پژوهش در دو مضمون اصلي شامل «خانه‌ي متحول‌شده و قواي جسمي و روحي تحليل‌يافته» براي زنان و مضمون اصلي «فاصله اجتماعي و بازنشستگي مختل‌شده» براي مردان دسته‌بندي شدند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه در اين دوران زنان سالمند جوان در محيط خانه با فشارهاي جسماني و روحي مضاعف و مردان نيز با فاصله گرفتن از محيط بيرون با افزايش فشارهاي روحي مواجه بوده‌اند؛ بنابراين پيشنهاد مي‌شود كه در سياست‌گذاري‌ها براي آمادگي و مقابله با بحران‌هاي مشابه آينده ضمن درك جايگاه متفاوت زنان و مردان سالمند جوان، به‌ويژه وضعيت زنان، بهتر است در كنار حمايت‌هاي رسمي به نقش اعضاي خانواده و حمايت‌هاي اجتماعي آن‌ها توجه بيشتري شود.