بررسي تغييرات ناگهاني حجم پول بر هزينۀ رفاهي تورم در ايران

پژوهش حاضر دادوستد موجود بين تورم و رفاه براي اقتصاد ايران در دورۀ q1 1367 - q1 1399 و ارتباط غيرخطي آن با افزايش حجم پول را با رويكرد «ماركوف سوئيچينگ» بررسي مي‌نمايد. براي اين‌منظور با استفاده از يك روش استاندارد كه توسط «لوكاس» (2000)، «آيرلند» (2009) و «مودگلياني» و «اورگا» (2018) دنبال شده دو تابع تقاضاي پول با مشخصات لگاريتم كامل و نيمه‌لگاريتمي برآورد شده است. نتايج حاكي از وجود رابطۀ غيرخطي بين حجم پول و هزينۀ رفاهي تورم بوده است. هم‌چنين در نرخ بهره10% هزينۀ رفاهي تورم براي مدل لگاريتم كامل در رژيم يك معادل 0.75% GDP در رژيم دو 0.67% GDP و در رژيم سه 0.78% GDP است؛ و براي مدل نيمه‌لگاريتمي در رژيم يك معادل 0.039% GDP در رژيم دو 0.036% GDP و در رژيم سه 0.031% GDP است. علاوه‌بر اين بي‌نظمي در سياست‌هاي پولي و افزايش حجم پول باعث بي‌ثباتي در عملكرد تقاضاي پول شده و هزينۀ رفاهي تورم را تحت تأثير قرار داده است.