ارتباط مواجهه صوتي، آزردگي و درك بلندي صدا با عملكرد شناختي-اجتماعي در كارگران معدن در سال 1401: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: مواجهه شغلي با صدا مي‌تواند با اثرات روان‌شناختي مختلفي همراه باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط مواجهه صوتي، آزردگي و درك بلندي صدا با هوش اجتماعي و سبك‌هاي عمومي تصميم‌گيري در كارگران معدن انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي در يك معدن استان يزد در سال 1401 انجام شد. در اين پژوهش تعداد 65 نفر از كارگران به صورت در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. به‌منظور تعيين ميزان مواجهه صوتي، دزيمتري با استفاده از دستگاه TES-1354 انجام شد. مطابق با تراز معادل صوت، كارگران به دو گروه مواجهه صوتي مجاز و غيرمجاز تقسيم شدند. آزردگي و درك صوتي كارگران با استفاده از پرسش‌نامه تعيين شد. به‌منظور ارزيابي هوش اجتماعي از پرسش نامه Silvera و همكاران استفاده شد. سبك‌هاي تصميم‌گيري افراد با پرسش نامه Scott و Bruce ارزيابي شد. تجزيه‌ و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي t مستقل، همبستگي Pearson، همبستگي Spearman، مجذور كاي و Mann-Whitney انجام شد. يافته‌ها: در مطالعه حاضر بين دو گروه مورد مطالعه از نظر متغيرهاي دموگرافيك اختلاف معناداري وجود نداشت (0/05 P). ميانه نمره آزردگي صوتي (0/001 P) و درك بلندي صدا (0/003=P) به‌طور معناداري در كارگران با مواجهه صوتي غيرمجاز بيشتر بود. هم‌چنين، ميانگين نمره سبك تصميم‌گيري اجتنابي به‌طور معناداري در كارگران با مواجهه صوتي غيرمجاز بيشتر بود (0/018=P). نتيجه‌گيري: به‌طور كلي نتايج مطالعه حاضر نشان داد مواجهه صوتي غيرمجاز با آزردگي، درك صوتي و سبك اجتنابي در ارتباط است. با توجه به اثرات غير شنيداري مواجهه صوتي، اجراي برنامه حفاظت شنوايي در محيط‌هاي كاري با صداي غيرمجاز ضروري به نظر مي‌رسد.