مقايسه تاثير درمان پذيرش و تعهد و فراشناخت درماني بر تاب آوري زنان تحت همودياليز

مقدمه: يكي از مشكلات افراد تحت همودياليز، كاهش آستانه تحمل و كاهش تاب آوري در برابر مشكلات روانشناختي  مي باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد و فراشناخت درماني بر تاب آوري زنان تحت همودياليز انجام شد. روش كار: پژوهش حاضراز نوع نيمه تجربي با استفاده از طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با 3 ماه بعد بود. در اين مطالعه تعداد 54 بيمارتحت همودياليز مراجعه كننده به بيمارستان امام علي (ع) و شهيد رجايي كرج درسال 1399، به روش نمونه گيري به صورت غير تصادفي و دردسترس انتخاب و به روش تصادفي وبا قرعه كشي وارد مطالعه شدند. براي جمع آوري داده ها در اين مطالعه از پرسشنامه جمعيت شناختي و مقياس تاب آوري كانر – ديويدسون (Connor - Davidson Resilience Scale)  استفاده شد. روايي محتواي ابزار به مطالعات پيشين بسنده شد و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفا كرونباخ وبه روش  آزمون- بازآزمون محاسبه شد. براي گروه درمان پذيرش و تعهد  (18 تن) ، 8 جلسه 90 دقيقه اي و  براي گروه فراشناخت درماني (18 تن)، 8 جلسه 60 دقيقه اي، در بخش دياليز بيمارستان برگزار شد. داده ها با نرم افزار اس پي اس اس 23 با سطح معناداري كمتر از 0/05 تحليل شدند. يافته ها:  نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري تفاوت هاي معناداري بين گروه هاي مداخله و كنترل در مراحل پس آزمون و پيگيري نشان داد (0.001 P) اندازه اثر منابع تغيير درون گروهي و تعاملي براي متغيرتاب آوري به ترتيب 0.800و 0.775 درصد بود. نتيجه گيري: هر 2 روش درماني بر ارتقاء تاب آوري زنان تحت همو‌دياليز تأثير داشته است. پيشنهاد مي شود ازمداخلات درماني به منظور افزايش تاب آوري در زنان تحت همودياليز استفاده شود.