مقايسه اثربخشي «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و «روايت درماني» بر اضطراب مرگ سالمندان

مقدمه: يكي از مسائل شايع دوره‌ سالمندي اضطراب است، و يكي از انواع اضطراب كه سالمندان با آن مواجه هستند اضطراب مرگ است. هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و «روايت درماني» بر اضطراب مرگ سالمندان بود. روش كار: روش پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون- پيگيري و گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش را سالمندان مراجعه كننده به مراكز بهداشت در شهر تهران در سال 1399 و 1400 تشكيل مي دادند كه در اين مراكز داراي پرونده سلامت بودند. از ميان آن ها 45 تن به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و با گمارش تصادفي در 2 گروه مداخله و 1 گروه كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعيت شناختي و»مقياس اضطراب مرگ تمپلر» (Templer Death Anxiety Scale) بود. روايي محتواي ابزار به روش كيفي و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفا كرونباخ اندازه گيري شد. پس از اجراي 8 جلسه «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و 9 جلسه «روايت درماني» براي گروه هاي مداخله، داده ها در نرم افزار اس پي اس اس نسخه 24 تحليل شد. يافته ها: «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و «روايت درماني» بر اضطراب مرگ در گروه هاي مداخله اثرگذار بود (0.043=P). اثر زمان بر اضطراب مرگ (0.001=P) نسبت به مرحله پيش آزمون اثرگذار بود. اثر متقابل زمان  گروه ها بر اضطراب مرگ (0.001=P) نسبت به گروه كنترل اثرگذار بود. در مرحله پس آزمون تفاوت ميانگين اضطراب مرگ گروه «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و كنترل (0.05 P) و «روايت درماني» و كنترل (0.05 P) معنادار بود، اما تفاوت «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و «روايت درماني» (0.05 نتيجه گيري: «درمان ذهن آگاهي مبتني بر كاهش تنش» و «روايت درماني» بر اضطراب مرگ سالمندان اثربخش بودند. پيشنهاد مي‌شود كه در جهت كاهش اضطراب مرگ سالمندان درمان هاي فوق در كنار درمان هاي دارويي برگزار شود.