تحليلي بر سبك ترجمۀ پرويز داريوش

پرويز داريوش از پركارترين، «دقيق‌ترين» و متنوع‌كارترين مترجمان ايراني است كه به مدت پنج دهه، از دهۀ 1330 تا دهۀ 1370 فعال بوده است. دربارۀ سبك ترجمۀ داريوش اظهارنظرهاي متفاوتي شده است: برخي به اغلاطي در ترجمه‌هايش اشاره كرده‌اند. برخي زبان ترجمۀ او را زباني دشوارياب و التقاطي يافته‌اند، برخي سبك ترجمه‌اش را در بعضي ترجمه‌هايش پسنديده و در بعضي ديگر نپسنديده‌اند. برخي هم جمله‌هايي از بعضي ترجمه‌هاي او را بيرون كشيده و گفته‌اند غلط يا غيرفارسي هستند. البته حساب اغلاط از سبك جداست و غلط در كار همۀ مترجمان پيدا مي‌شود، بخصوص در كار مترجمان دهۀ 1330 يا 1340، يعني زماني كه هنوز ويرايش باب نشده بود، و خوانندگان به دنياي بستۀ مترجمان راه نداشتند و اينترنت هم هنوز نيامده بود و افرادي كه مي‌توانستند در فهم متون به مترجم كمك كنند بسيار نادر بودند. سخن ما در اين مقاله محدود به سبك پرويز داريوش است چون معتقديم فرق اساسي ميان مترجمان در سبك آنهاست.