گفت‌وگو با مجدالدين كيواني

خزاعي‌فر: آقاي كيواني عزيز، كمي از دوران كودكي و نوجواني‌تان براي ما تعريف كنيد. از محيط‌ها و كساني كه در تربيت ذوق زباني شما نقش داشتند. چگونه به سمت كتاب خواندن سوق پيدا كرديد؟ چه خاطره‌اي از آن دوران داريد؟ كيواني: روز دهم بهمن ماه 1316 در محلّۀ شمس‌آباد اصفهان متولد شدم؛ تحصيلات دبستاني و دبيرستاني را تا پايان سوم دبيرستان در اصفهان گذراندم و ترك تحصيل كردم و راهي اهواز شدم. پس از دو سال به اصفهان باز گشتم و دورۀ دوم دبيرستان را در رشتۀ ادبي آغاز كردم. چون عاشق ادبيات فارسي بودم، سه سال دوم را، برخلاف سه سال اول، با لذت و موفقيت تمام به پايان بردم. پدرم اهل كتاب و اين جور چيزها نبود؛ او به فرزندانش فقط درس عشق مي‌داد و با رفتار و كردارش صداقت، پاكدلي، پاك‌چشمي و مناعت‌طبع مي‌آموخت. او در حق ما از محبت چيزي كم نگذاشت ولي هيچ از درس و مدرسۀ ما خبري نداشت. مادرم بود كه اين وظيفه را به دوش مي‌كشيد.