بررسي و تحليل آراي علامه بلاغي در نقد عيسي مسيح(ع) به‌عنوان اقنومي از اقانيم سه‌گانه تثليث

بحث مسيح‌شناسي از مباحث بسيار مهم در مسيحيت است كه همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه اديان قرار گرفته است. در دوره اوليه مسيحيت، اين بحث محل مناقشه الهي‌دانان مسيحي بود و به همين دليل اين دين، فرايند بررسي ماهيت عيسي مسيح(ع) را در شوراهايي مانند شوراي نيقيه مطرح و ماهيت الوهي عيسي مسيح(ع) را تثبيت كرده است و اين نظريه الوهيت عيسي(ع) تاكنون به‌عنوان يك اصل كلي مورد قبول مسيحيان است؛ ازاين‌رو همواره منتقداني از درون مسيحيت و خارج آن نسبت‌به اين طرز تلقي نقد داشته و آن را مورد ارزيابي قرار داده‌اند. در اين ميان، علامه بلاغي نيز ازجمله منتقداني است كه با رويكرد كلامي ـ انتقادي خود، عيسي مسيح(ع) را به‌عنوان اقنومي از اقانيم سه‌گانه تثليث مورد بررسي و نقد قرار داده است. اين نوشتار با روش تبييني‌ ـ تحليلي به بررسي آراي كلامي علامه بلاغي در اين زمينه پرداخته و نشان داده است كه چگونه علامه بلاغي ماهيت الوهي عيسي مسيح(ع) و پسر خدا بودن وي را به‌چالش كشيده و براساس استدلال‌هاي عقلي و همچنين براساس شواهد كتاب مقدس اثبات كرده است كه اين گزاره‌ها در بحث مسيح‌شناسي قابل دفاع نيستند و اساساً مردودند.