اندازه‌ گيري كارايي شركت‌ هاي هواپيمايي با استفاده از رويكرد تحليل پوششي داده‌ها

عليرغم افزايش رقابت و نياز به شناخت بهتر از ميزان كارايي نسبي يك شركت هواپيمايي در مقايسه با ديگر شركت‌ها، تاكنون مطالعات انگشت-شماري به موضوع كارايي شركت‌هاي هواپيمايي در ايران همراه با مدنظر قرار دادن فازهاي مختلف فرايند انجام كار و عدم اطمينان‌هاي موجود پرداخته‌اند. به‌عبارتي پژوهش‌هاي موجود بيشتر از مدل‌هاي تحليل پوششي داده‌ها در حالت قطعي استفاده نموده‌اند و اين در حالي است كه در واقعيت، در بسياري از مسائل با انواع ابهام و عدم قطعيت مواجه هستيم. هدف اين پژوهش اين‌است تا با استفاده از منطق فازي و رويكرد تحليل پوششي داده‌ها شبكه‌اي در قالب ارائه يك روش جديد (رويكرد تجزيه جمعي فازي)، خطوط هوايي ايران را مورد ارزيابي قرار دهد. از اين رو داده‌هاي واقعي 14 شركت هواپيمايي ايراني استفاده شده است. مطالعه‌ موردي مورد نظر، نشان مي دهد كه خطوط هوايي پويا، تابان و ايرتور در مقايسه با ديگر خطوط هوايي بترتيب با 1، 0.97 و 0.96 داراي كارايي كل بهتري بوده‌اند. اگرچه تنها خط هوايي كارا با بازدهي 1، پويا مي باشد. اين در حالي است كه خط هوايي نفت با كارايي 0.77 در مقايسه با ديگران از بازده كمتري برخوردار بوده است.