تبيين مؤلفه هاي تأثيرگذار بر ايجاد تعليق ناباوري در فضاهاي داخلي

جهان حاضر با تحميل محدوديت هاي خود، انسان را ناگزير به پناه بردن بر جهاني ساخته ذهن و مبتني بر رؤيا مي سازد تا لحظاتي را در آرامش سپري سازد كه اين مهم در ادبيات نمايشي و سينما با مفهوم تعليق ناباوري ممكن ميگردد. معماري به عنوان هنري ديرباز و معمار باهدف اوليه خود كه برانگيختگي احساسي در كاربر فراي خلق فضاهاي كاربردي است، مي تواند با طراحي فضاهايي ماورا تصورات، الگوهاي طراحي بديعي را در اين حوزه وارد نمايد. هدف در اين پژوهش شناسايي عوامل اثرگذار بر ايجاد تعليق ناباوري در فضاهاي داخلي است. بر اساس شاخص هاي واكاوي شده و با اتكاء به مدل سازي مفهومي، سنجش نمونه هاي موردي از طريق كمّي سازي و تحليل يافته ها بر اساس طيف ليكرت، هفت معيار و بيست و چهار شاخص دسته بندي گرديده و راهكارهاي طراحي و نحوه اثربخشي آنها بر كاربر موردبحث قرار گرفته اند كه به كارگيري آنها در معماري فضاهاي داخلي مي تواند منجر به ورود كاربر به جهاني ماورا تصورات گردد.