نقش ادوار تجاري در تعيين مقدار ضريب فزاينده سياست مالي (با تاكيد بر ماليات‌هاي مستقيم و غيرمستقيم) مطالعه موردي اقتصاد ايران

The Role of Business Cycles in Determining Fiscal Policy Multiplier (with Emphasis on Direct and Indirect Taxes): A Case Study of the Iranian Economy

هدف مطالعه حاضر بررسي تأثير سياست مالي بر رشد اقتصادي و برآورد ضريب فزاينده سياست مالي طي ادوار تجاري است. بدين منظور از داده­هاي فصلي اقتصاد ايران طي دوره زماني 1372 تا 1397 استفاده‌شده است. جهت برآورد ضريب فزاينده سياست مالي از سه روش، 1- مدل­هاي خودرگرسيون برداري مبتني بر روش بلانچارد و پروتي 2002، 2- روش مبتني بر رگرسيون معرفي شده توسط هال 2009 و 3- مدل­هاي تعادل عمومي پوياي تصادفي استفاده مي­شود. در مطالعه حاضر از روش دوم و از الگوي چرخشي ماركوف كه مبتني بر روش رگرسيون مي­باشد، استفاده شده است تا ضريب فزاينده سياست مالي طي ادوار تجاري محاسبه‌ شود. لذا با تصريح پنج الگوي متفاوت نشان داده شد كه ماليات­هاي مستقيم نسبت به ماليات­هاي غيرمستقيم در اثرگذاري بر رشد اقتصادي بهتر عمل مي­كنند. همچنين در بين سه ابزار سياست مالي، بزرگ‌ترين ضريب فزاينده در دوره ركود مربوط به مخارج دولت و در دوره رونق مربوط به ماليات­هاي مستقيم است. از سويي بسته سياست مالي دولت كه حاوي مخارج دولت و ماليات­هاي غيرمستقيم باشد نسبت به بسته­اي كه حاوي مخارج و ماليات­هاي مستقيم باشد در اثرگذاري بر رشد اقتصادي بهتر عمل مي­كند.

The Purpose of This Study Is to Investigate the Impact of Fiscal Policy On Economic Growth and to Estimate the Fiscal Multiplier During Business Cycles. For This Purpose, Quarterly Data of Iran's Economy Has Been Used During the Period 1993 To 2018. Three Methods Are Used to Estimate the Fiscal Multiplier. 1) Vector Auto-Regression Models Based On Blanchard and Perotti Method 2002, 2- Regression Based Method Introduced by Hall 2009 an‎d 3- Dynamic Stochastic General Equilibrium Models. In The Present Study, Is Used the Second Method and Markov Switching Model, Which Is Based On Regression Specification, To Calculate the Fiscal Multiplier During Business Cycles. Therefore, By Specifying Five Different Models, Such That In Model Number 1, Direct Taxes, In Model Number 2, Indirect Taxes, In Model Number 3, Government Expenditures, In Model Number 4, Government Expenditures and Direct Taxes and In Model 5 Government Expenditures and Indirect Taxes Are Considered As Fiscal Policy Tools. The Results Showed That Direct Taxes Perform Better in Effect of Economic Growth Than Indirect Taxes. Also, Among The Three Instruments of Government Spending and Direct and Indirect Taxes, The Largest Multiplier in The Recession and Boom Period Is Related to Government Spending and Direct Taxes, Respectively. On The Other Hand, The Government's Fiscal Policy Package, Which Contains Indirect Taxes and Expenditures, Works Better in Influencing Economic Growth Than the Package, Which Contains Direct Taxes and Expenditures.