قلمي نو و نويدبخش در ترجمۀ ادبي؛ ترجمۀ آسياب رودخانۀ فلاس

وقتي اثري كلاسيك دوباره ترجمه مي‌شود جا دارد مترجم يادداشتي بنويسد و بگويد چرا دست به ترجمۀ مجدد اين اثر زده است. و البته جا دارد كه منتقدان ترجمه هم از چنين ترجمه‌اي نگذرند و آن را ترجمه‌اي مثل ديگر ترجمه‌ها تصور نكنند چون مترجمِ ترجمۀ مجدد يك اثر كلاسيك خواه‌ناخواه مدعي است كه روايت ديگري از اثر به دست داده است؛ روايتي كه تفاوت‌ها و امتيازانش نسبت به روايت‌هاي قبلي به‌ناچار در ويژگي‌هاي زباني آن تجلي مي‌يايد. به تعبير ديگر، ترجمۀ مجدد يك اثر كلاسيك بايد اتفاقي نو در زبان باشد