در سلوك ترجمه؛ ادوارد فيتزجرالد

ادوارد فيتزجرالد (1809- 1883)، شاعر، نامه‌نويس پركار، نمونۀ بارز اديب خوش‌مشرب طبقۀ مرفّه دورۀ ويكتوريا و مترجم مشهور رباعيّات حكيم عمر خيّام بود كه به احتمال زياد محبوب‌ترين شعر انگليسي در قرن نوزده به‌حساب مي‌آيد. ويليام تاكري، الفرد تنيسن، و تامس كارلايل، دوستان صميمي او بودند. وي در 1837 براي پناه‌بردن به يك زندگي آرام و بي‌هياهو در منطقۀ سافُك منزل گزيد. ديدار با ادوارد بايلز كاول (1826- 1903)، شرق‌شناس و زبان‌شناس برجسته، در 1845 آغاز فصلي نو در زندگي او بود. كاول فيتزجرالد را با زبان و ادبيّات پارسي و اسپانيايي آشنا، و تضمين كرد كه يك‌روزه دستور زبان فارسي را بدو بياموزد. كاول در اين‌باره نوشت: «در يكشنبه‌اي باراني در آكسفورد آموختن فارسي را بدو پيشنهاد دادم و تضمين كردم كه دستور زبان آن را يك‌روزه به او بياموزم. كتاب، دستور زبان فارسي تأليف سر ويليام جونز بود، كه مثال‌هاي آن تقريباً همه از اشعار حافظ است». در 1856 كاول به هندوستان رفت و استاد زبان انگليسي در كلكلته شد.