چرا پنچاتنتره را بار ديگر ترجمه كردم

پنچاتنتره، يا «پنج كتاب»، اثر گرانسنگ حكيم بزرگ هند پانديت ويشنو شرمه، حدود سال 200 پيش از ميلاد نوشته شده است. اين كتاب كه در ايران به كليله و دمنه يا پنچاكيانه يا داستان‌هاي بيدپاي شهرت يافته بارها به فارسي ترجمه شده است. پنچانتتره كه يكي از كهن‌ترين شاهكارهاي ادبيات داستاني به‌حساب مي‌آيد در قالب قصه‌هايي ‌شيرين و حكمت‌آموز از زبان حيوانات به انسان مي‌آموزد كه چگونه به كاميابي دست‌ يابد، تزوير و دروغ و دغلكاري انسان را به او نشان مي‌دهد و نيز به او در رويارويي با عرصه‌هاي تاريك شخصيتش پندهاي خردمندانه مي‌آموزد. به گفتۀ ادگرتن پس از كتاب مقدس، هيچ كتابي در جهان نتوانسته از حيث شمارگان با اين كتاب برابري كند.