فراتحليل اثربخشي مداخلات روانشناختي (رواني – آموزشي) بر خودكارآمدي دانشجويان در ايران به روش هويت و كرامر

ﻣﻘﺪﻣﻪ: ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﻬﻢ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺗﺤ ﺼﯿﻠﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد رواﻧﺸـــﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﺮاي ارﺗﻘﺎي ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي اﻧﺠﺎم ﮔﺮدﯾﺪه اﺳـــﺖ. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿـــﺮ ﯾﮏ ﭘﮋوﻫﺶ ﻓﺮاﺗﺤﻠﯿﻞ اﺳـــﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﺮرﺳـــﯽ ﻣﯿﺰان اﺛﺮﺑﺨﺸـــﯽ ﻣﺪاﺧﻼت رواﻧﺸـــﻨﺎﺧﺘﯽ رواﻧﯽ – آﻣﻮزﺷـــﯽ ﺑﺮ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي در داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎي 1388 ﺗﺎ 1400 اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش ﮐﺎر: ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﭘﮋوﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻨﺘ ﺸﺮ ﺷﺪه در ﻣﺠﻼت ﻋﻠﻤﯽ ﭘﮋوﻫ ﺸﯽ و ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﻧﻤﺎﯾﻪ ﺷﺪه ﻧﻮﯾ ﺴﻨﺪﮔﺎن اﯾﺮاﻧﯽ در ﺧﺎرج از ﮐ ﺸﻮر ﺑﻮد. ﭘﺲ از ﺗ ﺼﺮﯾﺢ ﻣﻼكﻫﺎي ورود و ﺧﺮوج، ﺗﻼشﻫﺎي ﻣﺪاﺧﻼت رواﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ رواﻧﯽ- آﻣﻮزﺷﯽ ﺑﺮ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن در ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ ﺳﺎلﻫﺎي 1388 ﺗﺎ 1400 از ﺑﺎﻧﮏﻫﺎي اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ اﺳـــﺘﺨﺮاج و از ﺑﯿﻦ آنﻫﺎ، ﺗﻌﺪاد 34 ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ 34 اﻧﺪازه اﺛﺮ ﺑﺮاي ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻧﻬﺎﯾﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﺷـــﺪﻧﺪ. اﺑﺰار ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮاي ﺗﺤﻠﯿﻞ دادهﻫﺎ، ﺳـــﯿﺎﻫﻪ وارﺳـــﯽ ﻓﺮاﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﻮد و ﻣﺮاﺣﻞ اﻧﺠﺎم ﻓﺮاﺗﺤﻠﯿﻞ ﺑﺮاﺳــﺎس روش ﻓﺮاﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﻮﯾﺖ و ﮐﺮاﻣﺮ 2005 ﺑﻮد. از ﻣﺠﻤﻮع 62 ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، 34 ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷــﺎﻣﻞ 1645 ﺷﺮﮐﺖﮐﻨﻨﺪه ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي واﺟﺪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻮدن را داﺷﺘﻨﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ: اﻧﺪازه اﺛﺮ ﮐﻠﯽ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 0/48 ﺑﻪ د ﺳﺖ آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاﺳﺎس ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺟﺪول ﺗﻔﺴﯿﺮ d ﮐﻮﻫﻦ، ﻣﯿﺰان اﻧﺪازه اﺛﺮ ﻣﺘﻮﺳــﻂ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎدار ﺑﻪ ﺣﺴــﺎب ﻣﯽ آﯾﺪ 0/00001. P . ﻣﺪاﺧﻼت رواﻧﺸــﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﯿﺸـــﺘﺮﯾﻦ اﻧﺪازه اﺛﺮ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ اﺑﻌﺎد ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي، ﺑﻌﺪ ﺗﺤﺼـــﯿﻠﯽ ﺑﺎ 0/52 = Es، ﺳـــﺎﯾﺮ اﺑﻌﺎد ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي ﺑﺎ اﻧﺪازه اﺛﺮ 0/51= Es، و ﺑﻌﺪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎ اﻧﺪازه اﺛﺮ 0/45 = Es اﺳﺖ. ﻧﺘﯿ ﺠﻪ ﮔﯿﺮي: ﻣﯽ ﺗﻮان ﮔ ﻔﺖ ﻣﺪاﺧﻼت رواﻧﺸـــ ﻨﺎﺧﺘﯽ رواﻧﯽ- آﻣﻮزﺷـــﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮي ﻣﻌ ﻨﺎدار ﺑﺮ ارﺗ ﻘﺎي ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي و اﺑﻌﺎد آن در داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن دارد.