ارائه مدلي مناسب براي فرآيند ياددهي– يادگيري در نظام دانشگاهي كشور

مقدمه: فرآيندهاي ياددهي - يادگيري، رويكردي است كه در آن فراگيران فرصتي براي معنادار سازي اطلاعات و تمركز بر مهارتهاي تفكر سطح بالا مي يابند. هدف پژوهش حاضر ارائه مدلي مناسب براي فرآيند ياددهي– يادگيري در نظام دانشگاهي كشور است. روش كار: پژوهش حاضر توصيفي-كاربردي است و  و به روش آميخته انجام شده است. ابزار گرد آوري داده ها پرسشنامه بود. تعداد 269 نفر از كليه مديران، معاونين، اساتيد و كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي واحد دماوند، در اين پژوهش مشاركت داشتند. تجزيه و تحليل داده هاي جمع آوري شده، به دو روش توصيفي و استنباطي انجام شد. نتايج: يافته هاي نشان داد كه مولفه نگرش هاي شغلي، آموزشي و انگيزه يادگيري، مولفه آمادگي و خودكارآمدي دانشجو، مولفه هاي مشاركت فعال در يادگيري، انگيزه و نگرش به انتقال، هنجار دروني و كنترل رفتاري ادراك شده و يادسپاري، كيفيت نيازسنجي و زمان‌بندي دوره‌هاي آموزشي، كيفيت شايسته‌گزيني و ويژگي‌هاي حرفه‌اي مدرسان دوره، ويژگي‌هاي محتواي ارائه شده و كيفيت ارزشيابي يادگيري، دسترسي به مدرسان و منابع كمكي، حمايت (همكاران، مسئول آموزش و مديران ارشد)، فرهنگ يادگيري سازماني، حمايت (همكاران و مديران ارشد) به عنوان متغيرهاي فرآيند ياددهي– يادگيري در نظام دانشگاه در نظر گرفته شد. نتيجه گيري: با توجه به يافته ها در نهايت مولفه «حمايت و سيستم جبران خدمت و فرصت كاربست» تحت عنوان «مولفه‌هاي فرآيند ياددهي– يادگيري در نظام دانشگاه» مورد تائيد قرار گرفت.