ماهيت و فرايندهاي مرتبط با ادراك از جايگاه اجتماعي در اعضاي هيات علمي ايراني

هدف اين پژوهش بررسي ماهيت، وضعيت و فرايندهاي مرتبط با ادارك از جايگاه اجتماعي در بين اعضاي هيات علمي يكي از دانشگاه هاي دولتي شهر تهران  بود. با استفاده از يك طرح پژوهش كيفي با 20 نفر از اعضاي هيات علمي  مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته براي پاسخ گويي به سوالات پژوهش تنظيم شد. داده ها با استفاده از روش تحليل مضموني اكتشافي تحليل شدند. تحليل داده ها ماهيت جايگاه اجتماعي را نوعي كاستي و فاصله بين وضعيت موجود و وضعيت ايده‌آل حيات اجتماعي و حرفه‌اي در دانشگاه و جامعه نشان داد. ارزيابي اغلب شركت كنندگان درباره وضعيت جايگاه اجتماعي، مبين تنزل جايگاه اجتماعي شغل دانشگاهي در سلسله مراتب اجتماعي بود. تحليل داده‌ها چهار مقوله اصلي سازماني، نهادي، مديريتي، سياسي و شخصيتي را به عنوان مقوله هاي اصلي و نياز به بازسازي جايگاه اجتماعي را به عنوان مضمون اصلي مرتبط كننده اين مقوله ها شناسايي كرد. براساس يافته ها، به نظر مي‌رسد جايگاه اجتماعي فرايندي است كه در دانشگاه ساخته مي‌شود و متاثر از يك سري عوامل ساختاري و تا حدي ويژگي‌هاي شخصيتي و منشي قرار دارد. جايگاه اجتماعي حرفه‌هاي دانشگاهي تنزل يافته است ولي دانشگاه ميتواند با اصلاح فرايندهاي سازماني، نهادي، مديريتي، سياسي در بازسازي جايگاه اجتماعي عضو هيات علمي نقش‌آفريني كند. همچنين ملاك قرار دادن شاخص‌هاي مرتبط با جايگاه اجتماعي ميتواند در برگزينش افراد براي تصدي حرفه هاي دانشگاهي كمك كننده باشد.