شناسايي خوشه‌‌هاي صنعتي و تعيين پهنه‌‌هاي مناسب توسعه صنعتي با استفاده از مدل‌‌هاي تصميم‌‌گيري چند معياره در محيط GIS (مطالعه موردي: شهرستان‌‌هاي گرگان، گنبدكاووس و آق‌‌قلا در استان گلستان)

امروزه توسعه روز افزون جامعه شهري، متاثر از رشد جمعيت و مهاجرت، به ساخت و سازهاي بدون برنامه‌‌ريزي و گسترش مهار نشدني شهرها منجر شده است. در اين ميان بخش صنعت يكي از مهمترين عواملي است كه تاثير و توان زيادي در تمركز جمعيت و فعاليت‌‌هاي مختلف و در نتيجه تسريع روند رشد داشته و تغييرات زيادي در سيماي سرزمين به وجود آورده است. عدم توجه مناسب به برنامه‌‌ريزي فضايي منطقه‌‌اي، اغلب باعث مي‌‌شود مناطق صنعتي به شكل برنامه‌‌ريزي نشده در فضاي منطقه‌‌اي پخش ‌‌شوند و ناپايداري توسعه را به ارمغان آورند. هدف اصلي اين مطالعه شناسايي خوشه‌‌هاي صنعتي و تعيين پهنه‌‌هاي بهينه توسعه صنايع است. در اين مطالعه با استفاده از اطلاعات آماري و با به‌‌كارگيري روش‌‌هاي آناليز ضريب مكاني، اثرات تجمعي و رقابتي صنايع، خوشه‌‌هاي صنعتي شهرستان هاي گرگان، گنبدكاووس و آق قلا شناسايي شدند. سپس، با استفاده از 16 شاخص به عنوان فاكتور و محدوديت در قالب مدل تصميم‌‌گيري WLC و OWA در محيط GIS به مكان‌‌يابي پهنه‌‌هاي مناسب استقرار صنايع پرداخته شد. با توجه به نتايج پژوهش، پنج خوشه صنعتي صنايع مواد غذايي و آشاميدني، چوب و محصولات چوبي بجز مبل، توليد كاغذ و محصولات كاغذي، ساخت فرآورده‌‌هاي نفتي تصفيه شده و ساخت مواد و محصولات شيميايي در منطقه مطالعاتي شناسايي شدند. يافته‌‌هاي پژوهش نشان مي‌‌دهد پهنه‌‌هاي مناسب جهت استقرار صنايع، حوزه‌‌هاي مجاور سكونت‌‌گاه‌‌هاي شهري، به دليل مزيت جغرافيايي، نزديكي به زيرساخت‌‌هاي شهري و سهولت دسترسي به نيروي انساني مي‌‌باشند. شهرستان‌‌هاي گنبدكاووس و آق‌‌قلا به‌‌ترتيب داراي بيشترين و كمترين مساحت پهنه‌‌هاي مناسب مكان‌‌گزيني توسعه صنعتي بودند.