تأثير يادگيري تجربي مبتني بر فناوري، بر تفكر انتقادي و درك مطلب زبان آموزان

پيشينه و اهداف: در جهاني كه به لحاظ فناوري به‌سرعت در حال تكامل است، توسعه فردي به‌طور فزاينده‌اي، مورد توجه قرار گرفته است. اين امر به نوبه خود، سيستم‌هاي آموزشي مسئول را واداشته تا آموزش مهارت‌هاي زندگي در قرن بيست و يكم، به ويژه يادگيري مهارت تفكر انتقادي از طريق تجربه و فناوري را، در برنامه‌هاي درسي خود نيز بگنجانند. ممكن است، بين آن‌چه دانش‌آموزان در مدرسه ياد مي‌گيرند و آن‌چه كه در واقعيت، براي رويارويي و مشاركت در موقعيت‌هاي غيرقابل‌پيش‌بيني زندگي تجربه مي‌كنند، تفاوت‌هايي وجود داشته باشد. اين امر، بخش‌‌هاي مختلف آموزشي را تحت فشار قرار داده است، تا به بهبود و گسترش فرايندهاي آموزشي خود به‌صورت خلاقانه و مبتكرانه، بپردازند و از اين طريق، به دانش‌آموزان در كسب تجربه و توسعه مهارت‌‌هاي زندگي مورد نياز، كمك كنند. به‌منظور آماده كردن دانش‌آموزان براي ايفاي نقش فعال و سازنده در زندگي شخصي و اجتماعي، نظام آموزشي بايد با كمك روش‌هاي مختلف و براساس نظريه‌هاي متفاوت آموزشي، تمركز خود را از صرفاً محتوا و رشد تحصيلي، به رشد فردي و غيرتحصيلي، تغيير دهد. يكي از اين نظريه‌ها، نظريه يادگيري تجربي كلب (1984Kolb, ) است. همان‌طور كه از اسم نظريه مشخص است، يادگيري از طريق انجام دادن، صورت مي‌گيرد كه شامل فعاليت‌هاي دانش‌آموزان و تقويت مهارت‌هاي زباني خود در داخل و خارج از كلاس است. براي مديريت اين امر، معلمان به‌عنوان راهنمايان باور و عمل، بايد فرهنگ خلاقيت، حل مسأله و تعامل و مشاركت در كلاس را با فرآيندهاي ذهني مانند مفهوم‌سازي، به‌كارگيري، تجزيه و تحليل، تركيب، و يا ارزيابي اطلاعات جمع‌آوري شده از طريق مشاهده، تجربه، تأمل و استدلال را، به‌طور واضح و ماهرانه، ترويج و پرورش دهند. هدف از مطالعه حاضر، بررسي تأثير يادگيري تجربي مبتني بر فناوري بر درك مطلب و تفكر انتقادي زبان‌آموزان دختر 10 ساله، در يكي از مدارس ابتدايي شهر كرمان مي‌باشد.روش‌ها‌: پژوهش حاضر، يك تحقيق شبه آزمايشي با به‌كارگيري طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون و با اختصاص دادن دو گروه كنترل و آزمايش بوده و از روش نمونه‌گيري در دسترس، با مشاركت 60 دانش‌آموز(هر گروه شامل 30 دانش‌آموز) به شيوه تصادفي در طول 4 ماه  )هشتاد جلسه به مدت 75 دقيقه) انجام شده است. در ابتداي تحقيق، براي حصول اطمينان از عدم مداخله هرگونه متغير تعديل‌گر، و در معرض نبودن فراگيران به فرآيندهايي غير از روند يادگيري تجربي زبان، از دانش‌آموزان و والدين آن‌ها، خواسته شد تا زبان‌آموزان در معرض عوامل تأثيرگذار و مداخله‌گر در روند تحقيق، اعم از كلاس‌هاي متفرقه، خواندن متون متفاوت و استفاده از فناوري‌هاي مختلف نباشند. در طول اين مدت، شركت‌كنندگان گروه آزمايش در معرض يادگيري تجربي مبتني بر فناوري و گروه كنترل، در معرض يادگيري تجربي به روش سنتي قرار گرفتند. متغير مستقل در اين پژوهش، يادگيري از طريق تجربه برگرفته از تئوري (1984Kolb, ) و متغيرهاي وابسته، تفكر انتقادي بر اساس طبقه‌بندي بلوم )1956(Bloom,  و درك مطلب فراگيران زبان انگليسي است.يافته‌ها: نتايج حاصل از آزمون شاپيرو- ويلك (Shapiro-Wilk Test)  نشان مي‌دهد كه برابري واريانس‌ها برقرار بوده و در نتيجه نرمال بودن توزيع داده‌ها، تأييد شد. با توجه به يافته‌هاي به‌دست آمده از آزمون همگني واريانس‌ها، پيش‌فرض همگني واريانس‌ها نيز، مورد تأييد قرار گرفت. نتايج تحليل كوواريانس، نشان مي‌دهد بين نمرات پس‌آزمون درك مطلب در گروه آزمايش فناوري- محور با گروه كنترل مبتني بر روش سنتي تفاوت معني‌داري وجود دارد. بنابراين، يادگيري تجربي مبتني بر فناوري تأثير قابل ‌ملاحظه‌اي بر بهبود درك مطلب فراگيران داشت (0/01 P)، زيرا مجذور اتاي جزئي كه برابر است با (81/۰= 2جزئي) بيانگر تأثير چشمگير تجربه بر مبناي فناوري است. علاوه بر آن، تفاوت معناداري ميان ميانگين نمرات گروه آزمايش فناوري- محور و گروه كنترل مبتني بر روش سنتي در ارتباط با پس‌آزمون تفكر انتقادي وجود دارد. اگرچه، هر دو گروه در سطح تفكر انتقادي پيشرفت داشتند؛ اما تلفيق روش يادگيري تجربي با فناوري، تأثير قابل‌ ملاحظه‌تري بر بهبود تفكر انتقادي فراگيران در گروه آزمايش داشت (0/01 P). مجذور اتاي جزئي برابر با  (0/90 = 2 جزئي) بيانگر تأثير قابل توجه است.نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق حاضر، اهميت تلفيق فناوري با روش يادگيري از طريق تجربه را در آموزش و يادگيري زبان، مورد توجه قرار مي‌دهد. براساس مباحث مطرح شده، اگرچه روش يادگيري تجربي در ارتقا درك مطلب و تفكر انتقادي دانش‌آموزان مؤثر است؛ اما تركيب كلاس‌ها با فناوري از طريق سيستم‌هاي مديريت يادگيري، فرصت‌‌ها را براي افزايش مؤثرتر درك مطلب، ايجاد تفكر انتقادي و پيشرفت فردي دانش‌آموزان فراهم مي‌سازد.