پيش‌بيني جريان بر پايه‌ عدم قطعيت‌هاي موجود و ارزيابي نوسانات جريان زيست‌محيطي روي اكوسيستم‌ منابع تجديدشونده حوضه سد طالقان

اهميت بقاي نسل گونه‌هاي نادر و حفظ تنوع­ زيستي كشور براي آيندگان و چرخه اكوسيستم با وجود محدوديت‌هاي منابع آب سطحي لزوم برنامه‌ريزي منابع آبي را نشان ‌مي‌دهد. مولفه‌ مهم در بهينه‌سازي و مديريت آب ­سطحي، پيش بيني­ هاي بلند‌مدت و كوتاه ­مدت جريان رودخانه است. پژوهش حاضر به منظور دستيابي به اين مهم به مقايسه عملكرد دو مدل شبكه بيزينBN و شبكه عصبي MLP، طي هفده الگوي ساختاري پرداخت. سپس مقادير زيست‌محيطي و شرايط زيستي آبزيان بررسي شد. داده ­هاي ماهانه هواشناسي و همچنين حجم آب انتقالي از پنج ايستگاه هيدرومتري ورودي به سد طالقان از سال 1385 تا 1397 به‌عنوان داده ورودي به مدل‌ها معرفي گرديد و رواناب ورودي به سد به‌عنوان پيش ­بيني­ شونده لحاظ شد. در مرحله بعد با استفاده از روش هيدرولوژيك تنانت دبي‌هاي‌ ‌زيست‌محيطي محاسبه گرديد و احتمال وقوع اين دبي‌ها در داده‌هاي ثبتي و هفده الگو در محيط نرم ­افزار Easyfit محاسبه شد. سپس مقايسه‌ الگوهاي منتخب با توجه به احتمال وقوع و معيار‌هاي شاخص، ضريب نش- ساتكليف، جذر خطاي ميانگين­ مربعات و متوسط خطاي پيش‌بيني مطلق انجام شد. با وجود 43/3 درصد تشابه بهترين الگو مدل BN در برابر 80 درصد تشابه در مدل MLP، مدل BN با معيار شاخص بهتر (3/98- ، 17/3 و 0/06) در مقابل مقادير شاخص در مدل MLP (23/9 ،-10/3 و 122/3) دقت بهتري داشته است. همچنين مشخص شد حوضه با خطر ‌زيست‌محيطي مواجه است، زيرا مقادير پيشنهادي براي جريان زيست‌محيطي در بعضي از ماه‌ها در طول دوره مطالعاتي از كل رواناب بيشتر بوده است.