ارزيابي تأثير استفاده از قطار شهري و اتوبوس بر كيفيت هوا (مطالعه موردي: مشهد)

مسئله كميابي و كاهش منابع انرژي در بخش حمل‌ونقل و نيز بحران آلودگي هوا از مهم‌ترين معضلاتي است كه امروزه گريبان‌گير كلان‌شهرها شده است. يكي از روش‌هاي كنترل مصرف انرژي و كنترل آلودگي هوا در كلان‌شهرهايي همچون مشهد، روي‌‌آوردن به توسعه حمل‌ونقل عمومي مسافر اعم از اتوبوس، قطار ‌شهري و تاكسي است. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي - تحليلي است كه هدف آن مقايسه تأثير استفاده از قطار ‌شهري و اتوبوس در كلان‌‌شهر مشهد بر كيفيت هوا در سال‌هاي 1398-1389 با استفاده از الگوي داده‌هاي تركيبي با تواترهاي متفاوت (MIDAS) است. نتايج نشان مي‌دهند استفاده از قطا‌ر ‌شهري باعث كاهش سطح آلاينده‌ها و بهبود شاخص كيفيت هوا مي‌شود. همچنين بين متغير قيمت انرژي و شاخص كيفيت هوا ارتباط معكوس و معناداري وجود دارد و بر پررنگ‌تر بودن نقش اتوبوس نسبت به قطار شهري بر شاخص كيفيت هوا تأكيد شده است.