بررسي تغييرات مكاني - زماني سرسبزي جنگل‌هاي بلوط زاگرس در واكنش به خشكسالي

تغييرات آب و هوايي كه در ايران عمدتا به صورت تشديد دوره‌هاي خشكسالي و افزايش دما تظاهر كرده ‌است، مي ­تواند تاثيرات عميقي در اكوسيستم‌هاي جنگلي زاگرس در غرب ايران داشته باشد. در اين مطالعه، روند خشكسالي (با شاخص PDSI) و اثرات آن بر پويايي زماني- مكاني شاخص سبزينگي EVI محصول سنجنده MODIS از طريق بررسي رابطه همبستگي در دوره آماري 2000 تا 2020 در جنگل‌هاي بلوط زاگرس در استان كهگيلويه و بويراحمد بررسي گرديد. براي تعيين مقدار آستانه سبزينگي شاخص از نمونه‌برداري در 20 نقطه در جنگل‌هاي استان و مقادير شاخص EVI در اين مناطق استفاده شد. نتايج نشان داد مقدار آستانه سبزينگي شاخص EVI در اين جنگل‌ها در ماه خرداد حداكثر بوده است. از ميزان شاخص سبزينگي و از مساحت جنگل‌هاي بلوط استان در دوره مطالعه كاسته شده ‌است. سبزينگي پيك جنگل‌هاي بلوط استان حساسيت معني‌داري به تغيير در بارش و خشكسالي در اواخر دوره سرد سال و فصل بهار داشت. فازهاي منفي شاخص‌هاي خشكسالي كاملا منطبق بر دوره‌هاي افت سبزينگي بوده ‌است. شاخص EVI، به­ عنوان شاخص سبزينگي جنگلي حساسيت بالايي را به شاخص خشكسالي PDSI نشان داده است. شاخص PDSI نيز توانسته است 0/74 از تغييرات فضايي EVI را در سه ماه فروردين، ارديبهشت و خرداد تبيين نمايد.