اثرات محافظتي آستاگزانتين عليه استرس اكسيداتيو ايجادشده با ديازينون در آبشش ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان

مطالعه حاضر به منظور بررسي اثرات محافظت كنندگي آستاگزانتين عليه ديازينون با بهره گيري از شاخص هاي بيوشيميايي و بيان ژن در آبشش ماهي قزل آلاي رنگين كمان انجام شد. ماهي ها با مقادير مختلف (0/5، 2 و 5 گرم در كيلوگرم) آستاگزانتين تجاري به مدت 60 روز تغذيه شدند. بعد از مرحله خوراك دهي، ماهي ها با 0/11 ميلي گرم در ليتر ديازينون به مدت 96 ساعت چالش داده شدند. بعد از مرحله درون تني، آبشش هاي ماهي ها به منظور مطالعه شاخص هاي بيوشيميايي و بيان ژن هاي مرتبط با سيستم آنتي اكسيدان نمونه برداري شدند. نتايج نشان داد كه تغذيه با آستاگزانتين قادر به كاهش ميزان محصولات ناشي از پراكسيداسيون ليپيدي و افزايش فعاليت آنتي اكسيدان آبشش است. ضمناً ميزان بيان mRNA مربوط به برخي آنزيم هاي آنتي اكسيدان، شامل سوپركسيد ديسموتاز، گلوتاتيون اس ترانسفراز، گلوتاتيون پراكسيداز و فاكتور شماره 2 مربوط به فاكتور 2 اريتروئيد هسته اي (Nrf2)، در ماهي هاي تغذيه شده با آستاگزانتين و مجاور شده با ديازينون افزايش يافت. هر چند تغيير معني داري در ميزان بيان mRNA مربوط به آنزيم كاتالاز در اين مطالعه ديده نشد. اين مطالعه پيشنهاد مي كند كه آستاگزانتين قادر به بهبود استرس اكسيداتيو ايجاد شده با ديازينون در آبشش ماهي قزل آلاي رنگين كمان است.