هيبريدهاي جديد متحمل به سرماي بهاره زردآلو (‏Prunus armeniaca L.‎‏)‏

خسارت ناشي از سرماي بهاره مهم‌ترين عامل كاهش توليد زردآلو است. انتخاب ارقام متحمل به سرماي بهاره به عنوان يكي از بهترين راهكارهاي كاهش خسارت سرمازدگي مد نظر است. به منظور انتخاب ژنوتيپ‌هاي متحمل به سرما و با كيفيت مناسب ميوه، 1000 هيبريد حاصل از دورگ‌گيري بين دو ژنوتيپ نوري ديررس× رجبعلي در طي دو سال 1399 و 1400 در ايستگاه تحقيقات كشاورزي بسطام شاهرود مورد ارزيابي قرار گرفت. يادداشت‌برداري از صفات فنولوژيك و پومولوژيك و نيز تحمل به سرماي بهاره به صورت طبيعي انجام شد. تحمل سرما از طريق شمارش تعداد گل يا ميوه سالم و خسارت ديده در روي سه شاخه تصادفي در هر درخت و بعد از وقوع سرمازدگي تعيين شد. آخرين دماي بحراني خسارت‌زا در سال اول و دوم به ترتيب در دماهاي 5- و 4- درجه سانتي‌گراد اتفاق افتاد. هيبريد 74-7 با 60 درصد و هيبريد 64-12 با 41 درصد تحمل سرما  به ترتيب در سال اول و دوم به عنوان متحمل‌ترين هيبريد‌ها شناسايي شدند. ارزيابي ميوه 51 هيبريد متحمل در سال دوم نشان داد كه تنوع خيلي زيادي از لحاظ بيشتر صفات در بين آن‌ها وجود داشت. دامنه تغييرات 45 روز تاريخ رسيدگي، 37 گرم وزن ميوه، 13 درجه بريكس مواد جامد محلول و 1/933 كيلوگرم بر سانتي‌متر مربع سفتي بافت ميوه در بين هيبريدها مشاهده شد. بررسي ميانگين تحمل به سرماي دو ساله هيبريد‌ها نشان داد كه 10 هيبريد با كدهاي 74-7، 65-10، 43-11، 11-12، 21-12، 31-12، 47-12، 64-12، 29-13 و 16-14 در مقايسه با شاهد تجاري متحمل (جهانگيري) برتر بودند و مي‌توانند كانديداي تكثير و ارزيابي سازگاري جهت رسيدن به رقم متحمل به سرمازدگي با كيفيت ميوه مناسب باشند.