پهنه‌بندي تغييرات افت سطح آب زيرزميني و پايش زماني خشك‌سالي در دشت قروه-دهگلان

كمبود منابع آب سطحي سبب برداشت بي رويه از آب زيرزميني در بسياري از نقاط جهان و افت شديد سطح سفره هاي آب زيرزميني شده است و بررسي تغييرات منابع آب زيرزميني در برنامه ريزي و مديريت پايدار منابع آب هر منطقه از اهميت فراواني برخوردار است. هدف از اين پژوهش، بررسي روند تغييرات افت سطح آب زيرزميني دشت قروه-دهگلان كه يكي از مهم ترين و بزرگ ترين دشت هاي استان است، است. به‌منظور انجام اين پژوهش، آمار 104 حلقه چاه مشاهده اي در طي سه دوره زماني (87-80، 92-87 و 97-92) مورد بررسي قرار گرفت. در ابتدا داده هاي آماري جمع آوري و پس از ورود داده ها به سيستم اطلاعات جغرافيايي با روش درون يابي، نقشه هاي خطوط هم عمق، هم تراز و پهنه بندي تغييرات افت سطح آب زيرزميني تهيه شد. آبن مود معرف آبخوان به منظور بررسي تغييرات درازمدت و نوسـانات سطح آب زيرزميني نيز در محيط نرم افزاري Excel ترسيم  شدند. نتايج به دست آمده از نقشه هاي هم پهنه افت، نشان داد كه بيش ترين سطح آب زيرزميني در دوره زماني سوم (1392-1397) در بخش جنوبي آبخوان به اندازه 7.3 متر، در دوره زماني دوم (1392-1387) در بخش مركزي آبخوان به اندازه 5.7 متر و در دوره زماني اول (1387-1380) در بخش هاي شمالي و مياني به اندازه 3.3 متر افت پيداكرده است. هيدروگراف هاي تراز آب زيرزميني نشان مي دهند كه در طي در مدت 20 سال افت سطح آب در دشت قروه 13.8 متر است كه به‌طور متوسط هرسال 0.7 متر سطح آب افت كرده است. نتايج حاصل از  تغييرات حجم مخزن نشان داد كسري حجم مخزن آبرفتي معادل 56.2 ميليون مترمكعب است هم‌چنين، پايش زماني خشك‌سالي منابع آب زيرزميني دشت قروه-دهگلان با استفاده از شاخص منابع آب زيرزميني (GRI) در طول دوره آماري بيست ساله روندي نزولي به سمت خشك‌سالي دارد و توصيه مي‌شود جهت جلوگيري از ادامه روند كاهش حجم مخزن نسبت به پيشنهاد ممنوعيت و يا تمديد آن اقدام كاملي از طرف سازمان آب منطقه اي كردستان صورت پذيرد.