تحليل مباني پايدار در روابط راهبردي تركيه و رژيم اشغالگر قدس در منطقه جنوب غرب آسيا (2022-2002)

هدف: با وجود رابط نسبتاً متعادل تركيه و رژيم اشغالگر قدس در گذشته، اما با حاكميت احزاب ايدئولوژيك‌ محور با اعتقادات متضاد طرفين؛ يعني حزب عدالت و توسعه در تركيه و احزابي مانند ليكود در رژيم اشغالگر قدس، اين رابطه برخلاف انتظارات، كماكان حفظ و حتي در مواقعي مستحكم‌تر شده است؛ موضوعي كه پژوهش حاضر با اهداف بررسي تناقض مذكور و آشكار شدن نقاط پنهاني اين ارتباط اقدام كرده است. روش: اين مقاله، با استفاده از روش توصيفي – تحليلي و با كاربست نظريه آشوب كه نظمي خاص و قابل پيش‌بيني را وراي اختلافات ظاهري بين دولت‌ها مطرح مي‌سازد، در صدد پاسخ به اين سؤال است كه چرا با وجود برتري عوامل تنش‌آفرين، شاكله اصلي روابط تركيه و رژيم اشغالگر قدس برخلاف سياست‌هاي اعلامي در عمل پايدار و راهبردي بوده است؟ يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد، با وجود لفاظي‌هاي تنش‌زا و اختلافاتي مانند مسئله فلسطين، كردها، حقوق بشر و ... در عمل روابط تركيه و رژيم اشغالگر قدس، پايداري نسبي خود را حفظ كرده و اختلافات و لفاظي‌هاي مذكور، صرفاً استتاري جهت سياست‌هاي اعمالي طرفين مانند مسائل اقتصادي، امنيتي و ... بوده است. نتيجه‌گيري: ايدئولوژي محوري، حامي حقوق بشر بودن و غيره، تنها پوششي از سوي تركيه و رژيم اشغالگر قدس جهت نيل به اهداف دوجانبه و اهداف بزرگتري مانند نوعثماني‌گري تركيه و تبديل شدن به يكي از قدرت‌هاي منطقه‌اي از سوي رژيم اشغالگر قدس بوده و برخلاف سياست‌هاي اعلامي، نظمي ثابت و پايدار در روابط عملي آنان برقرار بوده است.