پيش‌بيني كمال‌گرايي بيمارگون (بيشينه‌خواهي) بر اساس بخشش، قدرداني و وابستگي در متأهلين

هدف از پژوهش حاضر تعيين بيشينه‌خواهي بر اساس متغيرهاي بخشش، قدرداني و وابستگي در متأهلين بوده است. روش پژوهش حاضر توصيفي، از نوع همبستگي، از انواع روش‌هاي پيش‌بيني بوده است. جامعۀ آماري پژوهش دربرگيرندۀ متأهلين ساكن شهر تهران بوده است. براي اين منظور، 220 نفر به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي در دسترس و داوطلبانه انتخـاب شـدند و بـه پرسش‌نامۀ بيشينه‌خواهي شوارتز و همكاران، (M S، ۲۰۰۲)، پرسش‌نامۀ بخشش احتشام‌زاده و همكاران (IFI-25، 1389)، پرسش‌نامۀ قدرداني مك‌كالوف و همكاران (GQ -6، 2002) و پرسش‌نامۀ وابستگي بين فردي هيرشفليد و همكاران (BDI، 1997) پاسخ دادند. نتايج به‌دست‌آمده از آزمون تحليل واريانس چندمتغيره نشان داد كه مؤلفه‌هاي بخشش، قدرداني، و وابستگي، در مجموع 31/55 درصد بيشينه‌خواهي را در سطح معناداري 0/001 p پيش‌بيني مي‌كنند. مؤلفه‌هاي بخشش با ضريب بتاي برابر با 0/189، در سطح 0/01 معنادار است. با اين حال، ضريب بتاي قدرداني برابر با 0/044- محاسبه شده كه معنادار نيست و ضريب بتاي وابستگي نيز برابر با 0/435 است كه در سطح 0/01 معنادار است. نتايج نشان مي‌دهد متغيرهاي بخشش، قدرداني و وابستگي بيشينه‌خواهي را پيش‌بيني مي‌كنند.