تبيين علل و مداخلات مؤثر در افت تحصيلي از ديدگاه دانشجويان مشروطي در دانشگاه علوم پزشكي همدان: يك مطالعه كيفي

مقدمه: با توجه به نبود اطلاعات در مورد علل عدم موفقيت تحصيلي دانشجويان دانشگاه و همچنين عدم آگاهي از مداخلات مؤثر براي پيشگيري و كاهش اين مشكل، لذا اين مطالعه كيفي با هدف تبيين علل و مداخلات مؤثر در افت تحصيلي از ديدگاه دانشجويان مشروطي در دانشگاه علوم پزشكي همدان انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش يك مطالعه كيفي و با استفاده از رويكرد فنومنولوژي توصيفي بود. جمعيت مطالعه دانشجويان مشروطي بودند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. مصاحبه با افراد با تمايل آن‌ها حضورا و بصورت عميق صورت گرفت. زمان انجام هر مصاحبه، بين 60 تا 45 دقيقه بود. اطلاعات كسب شده از مصاحبه به روش 7 مرحله‌اي كلايزري مورد آناليز قرار گرفت. براي افزايش اعتماد و اعتبار علمي نتايج از روش‏هاي لينكلون و گوبا استفاده شد. نتايج: تحليل داده‌ها منجر به استخراج 6 طبقه به عنوان علل مؤثر بر افت تحصيلي گرديد كه شامل مشكلات تحصيلي، مشكلات جسمي و رواني، نگاه به آينده، مشكلات مالي، استفاده از تكنولوژي و مشكلات خانوادگي و اجتماعي بود. همچنين تحليل داده‌ها منجر به استخراج 4 طبقه به عنوان مداخلات مؤثر بر افت تحصيلي گرديد كه مداخله تحصيلي، كاهش مشكلات جسمي و رواني، مشكلات خانوادگي و اجتماعي و ساير مداخلات مي‌باشد. نتيجه‌گيري: استفاده از مداخلات در روند كاهش افت تحصيلي در دانشجويان مفيد است. مداخلاتي مانند تغذيه مناسب، كاهش استفاده از فضاي مجازي، حضور مشاور و كمك به دانشجويان در مديريت زمان و برنامه‌ريزي، ارزشيابي چند مرحله‌اي متناسب با محتواي دروس مي‌تواند مؤثر واقع شود.