تحليلي بر متغيرهاي موثر بر شادكامي شهروندان در مناطق شهري

هدف تحقيق حاضر شناخت عوامل موثر بر احساس شادكامي دختران شهر اسلامشهر روي كانون تمركز اين گروه جمعيتي يعني اسلام شهر بود. جامعه آماري اين تحقيق 8474 نفر دانشجو بودند كه با توجه به جدول مورگان حجم نمونه 367 نفر تخمين زده شده كه به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند ولي محقق براي اطمينان از بازگشت تمام پرسشنامهها حدود 400 پرسشنامه را در اختيار افراد قرار داد. ابزار اندازه گيري شامل سه پرسشنامه 1- پرسشنامه محقق ساخته وضعيت اجتماعي اقتصادي 2- پرسشنامه محقق ساخته نوع گذران اوقات فراغت 3- پرسشنامه شادكامي آكسفورد بود. از روشهاي آماري توصيفي و استنباطي براي تجزيه تحليل دادههاي اين پژوهش استفاده شد. براي تعيين ارتباط بين متغيرهاي تحقيق از (آزمون كاي اسكوار و آزمون يومن ويتني) استفاده شد. بررسي يافتههاي پژوهش نشان داد كه بين نحوه گذران اوقات فراغت با ميزان شادكامي دانشجويان ارتباط معني داري وجود داشت (p<0.05) ولي بين وضعيت اجتماعي ـ اقتصادي با شادكامي ارتباط معني دار وجود ندارد (p>0.05) و همچنين بين وضعيت اجتماعي اقتصادي با نحوه گذران اوقات فراغت دانشجويان ارتباط معني داري وجود داشت(p<0.05) .