ظرفيت فقه فرهنگ در حل مسئله تحديد نسل

No English title

استيلاد به­ خودي ­خود از حقوق مشترك زوجين در نهاد خانواده و از جمله اغراض شارع مقدس در تشكيل نهاد خانواده است. تحديد و كاهش نسل، نشانه انصراف زوجين از استيفاي حقوق طبيعي­شان بوده و جامعه ديني را با بحران اقتصادي، نظامي و فرهنگي مواجه مي­كند. تحقيق حاضر بدون اشاره به آسيب­ شناسي پديده تحديد نسل، امكانات و ظرفيت­هاي فرهنگي و الزامات ناشي از فقه فرهنگ براي حل اين پديده را بررسي مي­كند. با استفاده از روش تحقيق توصيفي و ابزار مطالعه كتابخانه­ اي در منابع و آراي فقهي، نهادهاي حكومتي و فرهنگي بايد باورهاي فردي و جمعي را به ­سمت اولويت فرزندآوري و رفع موانع در اين زمينه سوق داده و شرايط اقتصادي، معيشتي و فرهنگي براي ان فراهم كنند. فرهنگ­سازي و باورپذيري نسبت به اولويت فرزندآوري مي­تواند شرط ضمني و عرفي در برابر اقدامات عقيم­سازي و سيره معاصر عدم استيلاد باشد و ضمانت اجراي بنيادين ديني-اجتماعي براي تكثير نسل را ايجاد كند.

No English abstract