اعتبار، روايي و ساختار عاملي پرسشنامه پنج بزرگ(BFI) در دانشجويان دانشگاههاي تهران

پرسشنامه پنج بزرگ(BFI) يكي از پرسشنامه‌هاي پركاربرد شخصيت است، اما درباره ويژگيهاي روانسنجي آن در جامعه ايران، مطالعات بسيار اندكي صورت گرفته است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه ويژگيهاي روانسنجي پرسشنامه BFI به اجرا درآمد. براي اين منظور تعداد 390 نفر از دانشجويان دانشگاههاي شهر تهران(210 دختر و 180 پسر) با دامنه سني 18 تا 56 سال(27.52=M؛ 8.79=SD) به روش در دسترس انتخاب و پرسشنامه BFI و NEO-FFI را تكميل كردند. براي برآورد ويژگيهاي روانسنجي پرسشنامه از آلفاي كرونباخ، ماتريس چند صفتي- چند روشي، و تحليل عاملي تاييدي، استفاده گرديد. نتيجه تحليل عاملي تاييدي نشان داد كه 15 سوال از 44 سوال، روي عاملهاي متناظر از بار عاملي قوي(بالاتر از 0.40) برخوردار نبودند و بنابراين از پرسشنامه حذف شدند. شاخص‌هاي برازش نشان داد كه نسخه فارسي 29 سوالي(BFI-29) با 5 عامل از برازش خوب با داده‌ها برخوردار است. تحليل‌هاي اعتبار نيز نشان داد كه دامنه ضرايب آلفاي كرونباخ عاملها از 0.70 تا 0.79 است. كمترين ضريب آلفاي كرونباخ مربوط به عامل توافق‌پذيري و بيشترين آن مربوط به وظيفه‌شناسي بود. يافته‌هاي مربوط به ماتريس چند صفتي- چند روشي نشان داد كه پرسشنامه BFI-29 از روايي همگرا و واگراي خوب با پرسشنامه NEO-FFI برخوردار است. در مجموع، با استناد به نتايج پژوهش حاضر مي‌توان چنين گفت كه پرسشنامه BFI-29 از ويژگيهاي روانسنجي مطلوب برخوردار است و هر زمان كه به ابزاري كوتاه براي اندازه‌گيري شخصيت مورد نياز باشد از اين پرسشنامه مي‌توان استفاده كرد.