مطالعۀ جامعه‌شناختي عوامل مؤثر بر گرايش زنان مطلقه به ازدواج مجدد (مطالعۀ موردي شهر اصفهان)

هدف از اين مطالعه، بررسي جامعه‌شناختي گرايش زنان مطلقه به ازدواج مجدد در شهر اصفهان است. بر اين اساس در قالب يك مطالعه با روش پيمايشي و با استفاده از ابزار پرسش‌نامه، تعداد ۲۰۷ نفر از زنان مطلقۀ داراي حداكثر ۴۵ سال سن ساكن شهر اصفهان، با استفاده از نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. چارچوب نظري اين پژوهش براساس نظريات تغيير نقش‌ها، نظريۀ انتخاب عقلاني، نظريۀ بازي و ديدگاه‌هاي فمينيسم تدوين شده است. 7/۳۰% پاسخگويان تمايل بيشتر و ۶/۶۹% تمايل كمتري به ازدواج مجدد دارند. ۳۷% پاسخگويان اميد به زندگي پايين و ۸/۶۲% پاسخگويان اميد به زندگي بالاتري دارند. بررسي وضعيت اولويت تماس در مواقع ضروري بيانگر اين است كه اولين اولويت افراد براي ارتباط‌گيري در مواقع ضروري، به ترتيب ۹/۷۳% خانواده، ۴/۱۷% دوستان، ۵% خويشاوندان و ۳% همسر قبلي و خانوادۀ او بوده است. نتايج يافته‌هاي تحقيق نشان داد بين متغيرهاي سرمايۀ اجتماعي و ابعاد آن، با گرايش‌نداشتن زنان مطلقه به ازدواج، حمايت اجتماعي با گرايش‌نداشتن زنان مطلقه به ازدواج و ناكامي منزلتي با گرايش‌نداشتن زنان مطلقه به ازدواج رابطۀ معناداري وجود دارد و نتايج تحليل رگرسيون گام به گام نشان داد متغيرهاي سرمايۀ اجتماعي و ارزش‌هاي برابري‌گرايانۀ جنسيتي و حمايت احتماعي بيشترين سهم را در تبيين تغييرات گرايش زنان مطلقه به ازدواج مجدد دارند.