استفاده از نظريّۀ ترجمۀ يكپارچه فن لوون زوارت در ارزيابي ترجمه‌هاي سورۀ بقره به دو زبان فارسي و انگليسي

هنگام ترجمه، در بسياري از موارد عدم توجّه به موارد جزيي مي‌تواند تغييرات جدّي در پي داشته باشد. اين مسئله مي‌تواند در متون مذهبي نمود بيشتري داشته باشد. از اين منظر، مقالۀ حاضر سعي دارد تا از طريق به‌كارگيري روشي توصيفي و تطبيقي به اين مسئله در ترجمه‌ها و زبان‌هاي مختلف توجّه بيشتري كند. در اين تحقيق به بررسي ترجمه‌هاي سورۀ بقره به دو زبان فارسي و انگليسي با استفاده از ديدگاه فن لوون زوارت (در راستاي پارادايم توصيف) پرداخته شده است. از ديد زوارت ترجمۀ يكپارچه نوعي از ترجمه است كه در سطوحي بالاتر از جمله، چيزي از متن حذف يا بدان اضافه نمي‌كند. وي معتقد است، در ترجمۀ يكپارچه، تبديل‌هاي ترجمه‌اي در دو سطح اتّفاق مي‌افتند: نخست سطح خُرد (شامل جمله‌ها، بندها و گروه‌ها است) و دوم سطح ساختاري كلان (مثلاً تغيير در شخصيت‌پردازي، سبك يا زاويۀ ديد روايت). نتايج اين بررسي حاكي از آن است كه ترجمه‌هاي فارسي داراي يكپارچگي بيشتري نسبت به دو ترجمۀ انگليسي هستند كه شايد بتوان آن را به تسلط بيشتر مترجمان ايراني و نزديك بودن مفاهيم مذهبي و امكان وام‌گيري در بسياري از مفاهيم خاص قرآني در ارتباط با دو مترجم ديگر دانست.