بررسي تأثير گروه‌هاي كسب ‌و كار و ساختار هرمي مالكيت شركت‌ها بر سود تقسيمي آن‌ها

هدف: هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تأثير گروه‌هاي كسب و كار بر سياست تقسيم سود شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با در نظر گرفتن ساختار مالكيت شركت‌ها و ساختار هرمي موجود در گروه‌هاي كسب و كار شكل گرفته در ايران است. روش: جامعه آماري پژوهش حاضر، بورس تهران است. بر اساس غربالگري صورت گرفته، نمونه اين تحقيق شامل 1679 مشاهده از 441 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي دوره زماني 1397-1393 است. داده‌هاي مورد نياز از سايت سازمان بورس و سامانه كدال استخراج شده است. يافته‌ها: منطبق با پيش‌بيني‌ها، نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه ميزان سود تقسيمي در شركت‌هاي وابسته به گروه‌هاي كسب وكار در مقايسه با شركت‌هاي مستقل بيشتر است. همچنين طبق نتايج به‌دست آمده در اين پژوهش، در ميان شركت‌هاي وابسته به گروه‌هاي كسب و كار، با افزايش حق رأي و كنترل سهامدار نهايي شركت‌هاي عضو گروه، سود تقسيمي پرداخت شده توسط آن‌ها افزايش مي‌يابد. همچنين در هر يك از گروه‌هاي كسب و كار، شركت‌هايي كه در لايه‌هاي پايين‌تري از هرم تشكيل يافته در گروه‌ها قرار گرفته‌اند، سود تقسيمي بيشتري پرداخت مي‌كنند. علاوه بر اين، با افزايش تمركز مالكيت در دست بزرگ‌ترين سهامدار يا سهامداران عمده، سود تقسيمي پرداخت شده توسط شركت‌ها افزايش مي‌يابد. نتيجه‌گيري: از نتايج اين پژوهش، چنين برداشت مي‌شود كه تشكيل گروه‌هاي كسب و كار و ساختار هرمي مالكيت شكل گرفته بين آنها مي‌تواند بر سود تقسيمي پرداختي شركت‌هاي عضو گروه موثر باشد. دانش‌افزايي: اين نتايج مي‌تواند به سرمايه‌گذاراني كه به سود تقسيمي شركت‌ها اهميت زيادي مي‌دهند، در انتخاب شركت براي سرمايه گذاري كمك كند. همچنين مي‌تواند به سهامداران شركت‌ها كمك كند كه از بازار سرمايه داخلي شكل گرفته در ميان گروه‌ها استفاده كرده و جهت رفع كمبود نقدينگي شركت‌هاي عضو از سود تقسيمي ساير شركت‌هاي با نقدينگي بيشتر استفاده كنند.