ارتباط گفتمان چرك و زيست‌‌قدرت در پرندۀ يهودي و عزاداران برنارد مالامود

پژوهش حاضر به ‌‌بررسي «گفتمان چرك» و ارتباط آن با پديدۀ «مهاجرت» مي‌‌پردازد. نويسنده با استفاده از رويكرد مطالعات‌‌ فرهنگي و بهره‌‌گيري نظريّات منتقداني نظير داگلاس و بومن و تمركز بر موضوعاتي چون انزجار، غريبگي و اقتصاد احساسي در پي پاسخ به ‌‌اين پرسش بنيادي است كه چگونه گفتمان زيست‌‌قدرت از مقولۀ «چرك» به‌‌منزلۀ ابزاري در راستاي كنترل، انقياد و حذف اقليت «داياسپورا» استفاده كرده و آن را با سياست پيوند زده است؟ بدين منظور، دو داستان كوتاه مالامود - پرندۀ يهودي (1963) و عزاداران (1955) - به روش توصيفي‑تحليلي بررسي مي‌‌شوند تا با تمركز بر مقولۀ «چرك»، ارتباطِ بين اعمال نظم بر بدنِ افراد و انضباط مورد نظر گفتمان زيست‌‌قدرت تبيين شود. چنين استدلال مي‌‌شود كه جنبش «ضدچرك» مدرنيته، با تحميل دوانگارۀ «تميز»/«كثيف» به عرصۀ جغرافياي فرهنگي وارد شده و در راستاي تداوم ساختارهاي سلسله‌‌مراتبي گفتمان انسان‌‌گراي ليبرال، ‌‌دسته‌‌بندي قوميتي، حذف و شمول افراد گام برداشته است. اين امر به سياسي‌‌شدن مقولۀ حيات و شكل‌‌گيري «بيگانگاني» انجاميده كه مصداق بي‌‌نظمي و ناهنجاري هستند. به‌علاوه، گفتمان ليبرال با ذاتي جلوه دادن مقولۀ چرك در اين گروه‌‌ها، سعي كرده توجّه جامعۀ جهاني را از فقر تحميل‌‌شده بر آنها منحرف و با بازنمايي ايشان به‌منزلۀ منبع تهديد ملّي، در راستاي حذف فيزيكي آنها اقدام كند.