زبان سياسي صوفيه خراسان با تكيه بر هنجارگريزي و هنجارسازي

يكي از ويژگي هاي تصوف خراساني كه آن را  از گونه هاي ديگر تصوف متمايز مي كند، پيوندي است كه با زندگي اجتماعي و مسائل پيرامون آن دارد. ازجمله موضوعات قابل تأمل و بررسي در تصوف خراساني مسئله سياست است. تصوف خراساني با وجود پذيرش نظريه سياسي حاكم كه به واقع همان نظام خلافت سني بود، چندان از شيوه عملي سياست‌ورزان رضايت نداشتند. بدين‌منظور ازطرفي در جهت نفي و اصلاح سيستم موجود كوشيدند، و ازطرف‌ديگر، به پي‌ريزي ارزش‌هاي جايگزين دست يازيدند. عمده فعاليت سياسي صوفيان در سه قالب فعل(عمل)؛ انديشه؛ و زبان، قابل بررسي هستند و عنوان « زبان سياسي» عنواني جامع براي آن‌ها است. طبق بررسي‌هاي صورت گرفته بيشترين هنجارگريزي و رفتارهاي سياسي صوفيه در حوزه انديشه و سپس رفتارهاي عملي صورت گرفته است. واضح است كه بررسي و تحليل متون صوفيه از منظر جامعه‌شناسي و نظريه‌هاي سياسي مي‌تواند جوانبي از اين متون را آشكار كند كه پيش از اين در پرده‌هاي قدسي خود را پنهان ساخته بودند