مقايسه الگوي توزيع عمودي رطوبت خاك تحت تاثير آبياري قطره‌اي -سطحي و آبياري غرقابي-زيرزميني

به دليل كاهش منابع آبي و افزايش دور آبياري سنتي در باغات، روي آوردن به سيستم هاي نوين آبياري از جمله آبياري تحت فشار امري ضروري است. اما آنچه موجب نگراني است اثرات تغيير سيستم آبياري از سنتي به تحت فشار از نقطه نظر تامين نياز آبي درختان مسن و تغيير كيفيت خاك به مرور زمان مي باشد. در اين مطالعه، دو روش آبياري غرقابي-زيرزميني و آبياري قطره اي- سطحي در مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان يزد اجرا شدند. سنجش رطوبت حجمي خاك در سه عمق 15، 30 و 60 سانتيمتري از سطح خاك براي هر روش آبياري با سه تكرار در طول دوره آزمايشي(ارديبهشت تا دي 1398) انجام شد. نتايج نشان داد كه رطوبت خاك در آبياري قطره اي- سطحي در عمق 15 سانتي متري و 30 سانتي متري در انتهاي دور آبياري بيشتر از آبياري غرقابي-زيرزميني بود. دو روز بعد از آبياري اثرات آبياري غرقابي- زيرزميني بر توزيع رطوبت خاك در اعماق پايين تر خاك مشهود شد، به گونه اي كه رطوبت خاك در عمق 60 سانتي متري خاك در آبياري غرقابي- زيرزميني بيشتر از آبياري قطره اي -سطحي بود. سنجش رطوبت خاك در عمق 60 سانتي متري خاك نشان داد روش آبياري غرقابي -زيرزميني قادر به طولاني كردن دور آبياري به مدت 9 روز است. به طور كلي با توجه به شرايط حاكم بر منطقه مطالعاتي آبياري غرقابي-زيرزميني در راستاي صرفه جويي در مصرف آب و رساندن تدريجي آب به لايه هاي زيرين خاك موثر عمل كرده است، اگرچه به دليل كاربرد آب در زيرسطح خاك منجر به افزايش شوري خاك سطحي شد.